7.2.2.2 Zwaarwegende maatschappelijke belangen

Allereerst rijst de vraag in hoeverre art. 6:168 BW ruimte biedt voor maatwerkoplossingen zoals een respijttermijn. De bewoordingen van de bepaling lijken namelijk te impliceren dat zij alleen ruimte laat voor een algehele afwijzing van een verbod. Uit de parlementaire geschiedenis volgt evenwel dat ook een voorwaardelijk verbod mogelijk is.3 Dit wijst erop dat art. 6:168 BW ook een grondslag kan bieden voor een aangepast verbod, al dan niet voorzien van een respijttermijn of een carve-out.4 Deze interpretatie komt ook overeen met de strekking van de bepaling. Zwaarwegende maatschappelijke belangen kunnen in de regel immers ook voor een bepaalde periode of onder bepaalde omstandigheden in de weg staan van toewijzing van een verbod. Neem bijvoorbeeld het geval waarin door een wereldwijde pandemie een dringende maatschappelijke behoefte ontstaat aan octrooirechtelijk beschermde geneesmiddelen. Het lijkt evident dat voor een afwijzing van een verbod slechts ruimte bestaat zolang er ook daadwerkelijk een dringende behoefte bestaat om de geneesmiddelen te gebruiken.5

Gelet op hetgeen in het vorige hoofdstuk is besproken acht ik niet verdedigbaar dat een bestaande regeling met betrekking tot de verlening van een dwanglicentie op voorhand in de weg staat aan een beroep op art. 6:168 BW.6 Het enkele feit dat een verzoek tot het verlenen van een dwanglicentie openstaat rechtvaardigt deze conclusie evenmin.7 Die omstandigheid legitimeert immers juist dat de rechter terughoudendheid in acht neemt bij de toewijzing van een verbod. Het ligt in zulke gevallen voor de hand om de inbreukprocedure aan te houden of te schorsen in afwachting van de beslissing over de verlening van de dwanglicentie.8