Acting in concert-regeling inzake verplicht bod op effecten (VDHI nr. 136) 2016/7.3.2:7.3.2 Overwegende zeggenschap als formeel controlecriterium in art. 5:70 Wft

Acting in concert-regeling inzake verplicht bod op effecten (VDHI nr. 136) 2016/7.3.2

7.3.2 Overwegende zeggenschap als formeel controlecriterium in art. 5:70 Wft

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Een uitgebreide analyse van het begrip “overwegende zeggenschap” valt buiten het bestek van dit onderzoek.1 Het navolgende is beperkt tot enkele voor de acting in concert-regeling relevante aspecten.

De in art. 5:70 lid 1 Wft gehanteerde term overwegende zeggenschap is nieuw in ons vennootschaps- en effectenrecht.2 In art. 1:1 Wft wordt overwegende zeggenschap gedefinieerd als:

“het kunnen uitoefenen van ten minste 30% van de stemrechten in een algemene vergadering van aandeelhouders van een naamloze vennootschap.”

Door aan te sluiten bij een percentage van de stemrechten heeft de Nederlandse wetgever voor een formeel controlecriterium gekozen.3 Opvallend is dat de regering vooruitlopend op de implementatie van de Overnamerichtlijn opmerkte dat de biedplicht kon worden gekoppeld aan de feitelijke zeggenschap in plaats van aan een percentage.4 Ook uit de eerste consultatie blijkt dat de wetgever dit nog als een optie zag.5 Klaarblijkelijk is men hier later anders over gaan denken.

De Overnamerichtlijn schrijft in beginsel een formeel controlecriterium voor. De lidstaten zijn vrij bij het bepalen van het percentage waarbij de zeggenschap wordt verkregen,6 met dien verstande dat dient te worden aangesloten bij een dusdanig percentage dat daarmee de zeggenschap wordt verkregen.7 Daarbij moet evenwel bedacht worden dat de richtlijn slechts een beperkte mate van harmonisatie behelst; afwijking van haar voorschriften is steeds toegestaan met inachtneming van de beginselen van art. 3 lid 1 Overnamerichtlijn (vgl. eerder § 3.3 en 3.4). Waar het de bieddrempel betreft hebben lidstaten deze vrijheid op verschillende manieren benut:

–

materiële controle, met de formele controle als een vermoeden daarvan (Estland)8

–

formele en materiële controle als alternatieven (Spanje)9

–

formele controle, met het ontbreken van de materiële controle als ontheffingsgrond indien een ander reeds de controle heeft (Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk, Italië en België)10

Naar mijn mening verzet de Overnamerichtlijn zich niet tegen het gebruik van het materiële controlecriterium, zelfs niet indien dit het enige criterium zou zijn.11 Het verschil tussen beide is vooral een kwestie van wetgevingstechniek. Daarmee is niet gezegd dat die techniek onbelangrijk is, maar adequate bescherming van minderheidsaandeelhouders, zoals voorgeschreven in art. 3 lid 1 Overnamerichtlijn, kan langs beide wegen bereikt worden (zie ook hierna § 7.4.3).

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.