Open normen in het Europees consumentenrecht
Einde inhoudsopgave
Open normen in het Europees consumentenrecht (R&P nr. CR4) 2011/1.3.3:1.3.3 Keuze voor de te vergelijken rechtsstelsels
Open normen in het Europees consumentenrecht (R&P nr. CR4) 2011/1.3.3
1.3.3 Keuze voor de te vergelijken rechtsstelsels
Documentgegevens:
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon, datum 31-08-2011
- Datum
31-08-2011
- Auteur
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon
- JCDI
JCDI:ADS492399:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
9. De door mij gekozen invalshoek — is er sprake van harmonisatie? — vergt dat rechtsstelsels worden vergeleken die weinig op elkaar lijken in hun omgang met open normen en hun benadering en inrichting van het (consumenten)recht. In dit opzicht heb ik, mede om redenen van toegankelijkheid en beschikbaarheid van de bronnen, gekozen voor een vergelijking tussen het Nederlandse, het Franse en het Engelse recht. Er bestaan tussen de rechtssystemen van deze lidstaten voor dit onderzoek relevante verschillen. Deze zullen, naar verwachting, doorwerken in de uitleg en toepassing van de richtlijnnormen.
De voor de centrale probleemstelling meest pertinente variabelen zijn:
de omgang met open normen en de rol van de rechter. In Frankrijk wordt de
beschouwd, in Nederland en in Engeland komt de rechter een rechtsvormende taak toe;
de rol van en omgang met de goede trouw. In Frankrijk ziet de goede trouw op het gedrag van de partijen tijdens de totstandkoming en de uitvoering van de overeenkomst. In de common law bestaat geen overkoepelend goede trouwbeginsel aan de hand waarvan wordt ingegrepen in het contract maar wel een breed scala aan precontractuele gedragsnormen. In het Nederlandse recht kunnen overeenkomsten worden aangevuld en gewijzigd aan de hand van de redelijkheid en billijkheid. Deze verschillen vertalen zich mogelijk naar een focus op de 'procedurele' resp. de contractsinhoudelijke oneerlijkheid (`procedural unfairness v. substantive unfairness');
de benadering en de inrichting van het consumentenrecht. In Frankrijk berust die bescherming op een zeker formalisme en een belangrijke rol voor de strafrechter naast de civiele rechter. Deze aanpak contrasteert met het feit dat de Nederlandse en Engelse consument van oudsher zijn aangewezen op open privaatrechtelijke normen. Ook voor wat betreft de wijze van codificatie verschillen de drie rechtsstelsels duidelijk van elkaar. In Frankrijk is het consumentenrecht opgenomen in een apart wetboek. In Nederland maakt het consumentenrecht onderdeel uit van het Burgerlijk Wetboek. In Engeland is het consumentenrecht verspreid over talloze wettelijke en bestuurlijke regelingen
Ik heb er bewust voor gekozen om in beide delen van mijn onderzoek dezelfde rechtsstelsels te vergelijken.