4.8 Ingrepen na besluitvorming

[155] Indien voltooide besluitvorming aan de rechter wordt voorgelegd, komt het voor dat de rechter een stokje steekt voor uitvoering van het besluit. Het zijn relatief zeldzame beslissingen. Ingrepen na besluitvorming zijn voor het onderhavige onderzoek een interessante categorie. Als de gewraakte besluitvorming heeft geleid tot contractuele verplichtingen van de rechtspersoon, kan de onmiddellijke voorziening in conflict komen met zo’n verplichting.

Een besluit van een algemene vergadering van aandeelhouders werd geschorst in de zaak Skygate.1 Het besluit strekte tot uitgifte van aandelen in het kapitaal van de holding ter financiering van werkmaatschappij Skygate B.V., waarvan de holding 90% van de aandelen hield. De Ondernemingskamer overwoog dat onvoldoende zeker was of het besluit rechtsgeldig tot stand was gekomen en of de ene aandeelhouder wel bereid en in staat was om in de financieringsbehoefte te voorzien op de wijze als in het besluit was neergelegd. Het besluit werd geschorst “voor zover moet worden aangenomen dat het besluit rechtsgeldig tot stand is gekomen”.2

Bij Micam ging het om een besluit van de prioriteitsaandeelhouders. Micam hield alle aandelen in Akkerbouw. De vergadering van prioriteitsaandeelhouders van Micam, bestaande uit vier broers, besloot tot goedkeuring van de verkoop van die aandelen, met een stem tegen. In het bestuur van Micam had nog geen besluitvorming plaatsgevonden. De Ondernemingskamer schorste het goedkeuringsbesluit van de prioriteitsaandeelhouders en verbood de beide vennootschappen iedere verdere (uitvoering van) besluitvorming over verkoop van aandelen of de onderneming.3

Ook een besluit van het bestuur van een rechtspersoon kan geschorst worden. Dat kan natuurlijk slechts effect hebben als het besluit nog niet is uitgevoerd. Zo’n besluit wordt soms echter pas door (een begin van) uitvoering ervan kenbaar voor degenen die niet tot het besluitvormende orgaan behoren. Zo’n partij verzoekt wel eens de (verdere) uitvoering van een besluit te verbieden. In de zaak HBG werd verzocht om bij wijze van onmiddellijke voorziening een besluit van HBG tot het aangaan van een samenwerkingsovereenkomst te vernietigen, dan wel de verdere uitvoering van dat besluit te schorsen.4 Het besluit was in zoverre al uitgevoerd, dat de overeenkomst was aangegaan. Het dictum luidt “Verbiedt bij wijze van onmiddellijke voorziening en voor de duur van het geding HBG aan de …. aangegane joint venture/samenwerking (verder) uitvoering te geven”.5 Het uitvoeren van de overeenkomst die ter uitvoering van het besluit was aangegaan werd dus verboden.