5.6.1 Implementatiewetgeving

De Belgische wetgever ontving op 5 juni 2008 een met redenen omkleed advies van de Europese Commissie wegens het niet tijdig uitvoeren van de verplichting tot implementatie van de Tiende Richtlijn. De Commissie dreigde met een procedure bij het Hof van Justitie indien België niet binnen twee maanden tot omzetting zou overgaan. Een procedure is niet nodig gebleken. De vennootschappelijke aspecten van de Tiende Richtlijn zijn geïmplementeerd met de Wet houdende diverse bepalingen van 8 juni 2008 (I).1 Met deze wet – meer specifiek titel VIII hoofdstuk III – is aan Boek XI van het Wetboek van Vennootschappen (W.Venn.) een nieuwe titel Vbis toegevoegd genaamd ‘bijzondere regels inzake grensoverschrijdende fusies en gelijkgestelde verrichtingen’.

De medezeggenschapsbepaling van art. 16 Tiende Richtlijn is grotendeels door de sociale partners bij nationale cao geïmplementeerd. Cao nr. 94 is op 29 april 2008 in de Nationale Arbeidsraad gesloten.2 Art. 14 SE-Richtlijn maakt het mogelijk de omzetting van de medezeggenschapsbepalingen uit de SE-Richtlijn aan de sociale partners over te laten.3 Hoewel de Tiende Richtlijn deze bepaling niet expliciet van overeenkomstige toepassing verklaart, kan men aannemen dat deze bevoegdheid ook bestaat ten aanzien van de omzetting van art. 16.4 De omzetting door sociale partners kent als voorwaarde dat de lidstaat zich ervan verzekert dat de implementatie gebeurt binnen de uitvoeringstermijn van de desbetreffende richtlijn en dat de betrokken lidstaat alle maatregelen treft om de resultaten te waarborgen die de richtlijn voorschrijft. Het resultaat moet alle werknemers bereiken.5 Dit gebeurt binnen het Belgische systeem door een nationale cao algemeen verbindend te verklaren. Cao nr. 94 is algemeen verbindend verklaard bij Koninklijk Besluit van 12 juni 2008.6

Bepaalde medezeggenschapsaspecten konden niet bij cao worden geregeld. Dit gold voor de toepasselijke wetgeving bij conflicten, de geheimhoudingsplicht, het toezicht op de naleving van de verplichtingen door de vennootschappen en de bescherming van werknemersvertegenwoordigers.7 Deze aspecten zijn door de Belgische wetgever via twee afzonderlijke wetten en een uitvoeringsbesluit geïmplementeerd. Het betreft (i) de Wet houdende begeleidende maatregelen met betrekking tot de instelling van een bijzondere onderhandelingsgroep, een vertegenwoordigingsorgaan en procedures betreffende medezeggenschap van de werknemers in ondernemingen ontstaan ten gevolge van een grensoverschrijdende fusie van kapitaalvennootschappen van 19 juni 2009 (Wet houdende diverse maatregelen),8 (ii) de Wet houdende diverse bepalingen met betrekking tot de instelling van een bijzondere onderhandelingsgroep, een vertegenwoordigingsorgaan en procedures betreffende de medezeggenschap van de werknemers in ondernemingen ontstaan ten gevolge van een grensoverschrijdende fusie van kapitaalvennootschappen van 19 juni 2009 (Wet houdende diverse bepalingen)9 en (iii) het Koninklijk Besluit van 1 februari 2010 tot uitvoering van artikel 8 van de wet van 19 juni 2009 houdende begeleidende maatregelen met betrekking tot de instelling van een bijzondere onderhandelingsgroep, een vertegenwoordigingsorgaan en procedures betreffende de medezeggenschap van de werknemers in ondernemingen ontstaan ten gevolge van een grensoverschrijdende fusie van kapitaalvennootschappen (KB houdende begeleidende maatregelen).10