9.3.5 Conclusie

656. Een achterstelling is primair bedoeld om het conflict te regelen tussen de junior en de senior bij verhaal op het vermogen van hun gezamenlijke schuldenaar. Daarom hoeft de vestiging en uitwinning van persoonlijke of derdenzekerheidsrechten voor een achtergestelde vordering geen problemen op te leveren. Die zekerheidsrechten verlenen de junior de mogelijkheid om de juniorvordering op een ander vermogen te verhalen. De achterstelling komt pas in conflict met derdenzekerheden of persoonlijke zekerheden als die doorwerkt in de verhouding tot de derde, of de derde na betaling van de juniorvordering verhaal probeert te nemen op de hoofdschuldenaar.

De achterstelling van de juniorvordering op de hoofdschuldenaar werkt niet steeds door in de verhouding van de junior tot de medeschuldenaar of de derdenzekerheidsgever. De vordering van de junior op de medeschuldenaar kan bijvoorbeeld opeisbaar zijn terwijl de vordering op de hoofdschuldenaar dat niet is. Daarom staat een achterstelling van de juniorvordering op de hoofdschuldenaar niet steeds in de weg aan het uitwinnen van de persoonlijke of derdenzekerheidsrechten.

Dat is geen probleem zolang de senior geen vorderingen op de medeschuldenaar of derdenzekerheidsgever heeft. Als de senior wel vorderingen heeft op de medeschuldenaar of derdenzekerheidsgever dan ontstaat bij verhaal op diens vermogen hetzelfde conflict dat de achterstelling regelt voor het verhaal op het vermogen van de hoofdschuldenaar. Het is een kwestie van uitleg van de achterstellingsovereenkomst of die ook het conflict bij verhaal op de medeschuldenaar bedoelt te regelen.

Na uitwinning door de junior zal de derdenzekerheidsgever of medeschuldenaar bedragen die hij aan de junior heeft betaald proberen te verhalen op de hoofdschuldenaar, voor zover hij die niet zelf hoeft te dragen. Een hoofdelijk medeschuldenaar kan daarbij gebruikmaken van de regresvordering en van de juniorvordering waarin hij subrogeert, tenzij dat contractueel anders is geregeld. Een derdenzekerheidsgever verkrijgt geen regresvordering.

Een eigenlijke achterstelling van de juniorvordering werkt zonder specifieke contractuele regeling niet door in de regresvordering. Een oneigenlijke achterstelling werkt in beginsel evenmin door in de regresvordering, maar de hoofdschuldenaar kan zich verweren tegen de regresvordering met alle verweren die hij bij het ontstaan van de juniorvordering daartegen had. Als aan de juniorvordering direct bij het ontstaan daarvan een tijdsbepaling of een opschortende voorwaarde is verbonden, dan kan de hoofdschuldenaar die inroepen jegens de regresvordering.

Een achterstelling die de juniorvordering nader bepaalt blijft verbonden aan die juniorvordering als de derde die door subrogatie verkrijgt. De medeschuldenaar of derdenzekerheidsgever die verhaal probeert te nemen op de hoofdschuldenaar met de juniorvordering waarin hij is gesubrogeerd is dus wel gebonden aan een eigenlijke achterstelling van de juniorvordering en aan de daaraan verbonden opschortende voorwaarden of tijdsbepalingen. De medeschuldenaar of derdenzekerheidsgever is echter niet gebonden aan de verbintenissen tussen de senior en de oorspronkelijke junior.