7.2.6 Voorlopige en bewarende maatregelen; art. 31 EEX-Vo

Ingevolge art. 31 EEX-Vo kunnen de in de wetgeving van een lidstaat vastgestelde voorlopige en bewarende maatregelen bij de gerechten van die lidstaat worden gevraagd, zelfs indien gerechten in een andere lidstaat op basis van de verordening bevoegd zijn om van het bodemgeschil kennis te nemen (vgl. art. 13 Rv). Onder voorlopige en bewarende maatregelen moeten worden verstaan maatregelen die ter zake van onderwerpen die binnen de werkingssfeer van de verordening vallen, bedoeld zijn om een feitelijke of juridische situatie te handhaven ter bewaring van rechten waarvan de erkenning langs andere weg wordt gevraagd voor de rechter die van het bodemgeschil kennis neemt.1

Het gerecht dat op grond van art. 2 of art. 5-23 EEX-Vo bevoegd is om van het bodemgeschil kennis te nemen, is tevens bevoegd de nodige voorlopige en bewarende maatregelen te gelasten zonder dat deze laatste bevoegdheid afhankelijk is van het vervuld zijn van nadere voorwaarden.2 In overige gevallen kan aan art. 31 rechtsmacht worden ontleend in verbinding met het nationale recht van de aangezochte rechter. De verwijzing naar het nationaal recht betekent voor Nederland dat een bevoegdheidsgrondslag moet worden gevonden in art. 1-14 Rv.3 Wel geldt dan dat de toepassing van art. 31 EEX-Vo met name afhankelijk is van de voorwaarde dat er een reële band bestaat tussen het voorwerp van de gevorderde maatregel en de op territoriale criteria gebaseerde bevoegdheid van de lidstaat van de aangezochte rechter.4