7.8.2.2 Servicekosten bij de verhuur van bedrijfsruimte

Ten aanzien van de verhuur van bedrijfsruimte, zoals kantoor- en winkelruimte, voorziet het BW niet in een definitie van het begrip ‘servicekosten’. Ook in de civielrechtelijke jurisprudentie is vooralsnog geen definitie van dit begrip gegeven. In de literatuur zijn wel verschillende definities te vinden. De gemene deler van deze definities is dat het bij servicekosten gaat om een vergoeding voor goederen en diensten die naast de vergoeding voor enkel het gebruik van het onroerend goed, de (kale) huurprijs, in rekening wordt gebracht. Er is echter ook een verschil. Moné is van mening dat de goederen en diensten geleverd moeten worden in verband met de bedrijfsruimte.1 Hij gaat er derhalve van uit dat de servicekosten bij de verhuur van bedrijfsruimte – net als de servicekosten bij de verhuur van woonruimte – beperkt zijn tot zaakgerelateerde kosten. Omdat deze restrictie – anders dan bij de verhuur van woonruimte – geen wettelijke basis heeft, schaar ik mij achter de auteurs die ervan uitgaan dat het begrip servicekosten bij de verhuur van bedrijfsruimte alle kosten omvat voor de levering van goederen en diensten die door de verhuurder naast de vergoeding voor enkel het gebruik van het onroerend goed, de (kale) huurprijs, aan de huurder in rekening gebracht kunnen worden.2 In de praktijk betreft de servicekosten bij de verhuur van bedrijfsruimte met name de kosten van nutsvoorzieningen, de beveiliging, de (reguliere) schoonmaak, een huismeester/conciërge, afvalverwerking, technische installaties (liften, roltrappen etc) en administratie.3