4.1 Inleiding

Het kiesstelsel bepaalt hoe de door de kiezers uitgebrachte stemmen worden vertaald naar Kamerzetels en is dus ook een uitgangspunt voor verkiezingsregulering. De grondslag van het Nederlandse kiesstelsel wordt gevormd door artikel 53 Gw, waarvan het eerste lid luidt: ‘De leden van beide kamers worden gekozen op de grondslag van evenredige vertegenwoordiging binnen door de wet te stellen grenzen.’1 Dit hoofdstuk onderzoekt de keuzes die aan de vormgeving van het Nederlandse kiesstelsel ten grondslag liggen. Allereerst behandel ik de achtergrond en totstandkoming van het huidige stelsel van evenredige vertegenwoordiging (paragraaf 4.2). Vervolgens ga ik in op twee kenmerkende aspecten van het Nederlandse kiesstelsel, te weten het lijstenstelsel (paragraaf 4.3) en de regeling omtrent voorkeurstemmen (paragraaf 4.4), waarna mogelijke grenzen van evenredige vertegenwoordiging, in de vorm van een kiesdrempel en kiesdistricten, aan de orde komen (paragraaf 4.5). In paragraaf 4.6 maak ik enkele afsluitende opmerkingen.