7.2.1 Inleiding

403. Het faillissement is een verhaalsprocedure en een overeenkomst van achterstelling beperkt doorgaans de manieren waarop de achtergestelde schuldeiser verhaal kan nemen. Dit roept de vraag op of een achterstelling in de weg staat aan een succesvolle faillissementsaanvraag. Die vraag wordt hierna beantwoord aan de hand van de vereisten voor toewijzing van een faillissementsaanvraag.

Een faillissementsaanvraag kan slechts tot een faillissement leiden als (i) de aanvrager bevoegd is het faillissement aan te vragen (de ‘aanvraagbevoegdheid’); (ii) verschillende verhaalsgerechtigden verhaal kunnen nemen op het vermogen van de schuldenaar (‘pluraliteit’); (iii) de schuldenaar verkeert in de toestand te hebben opgehouden te betalen (de ‘toestand’); en (iv) de aanvrager voldoende belang heeft bij de faillissementsaanvraag. Het effect van de achterstelling op de vervulling van deze vereisten verschilt per wijze van achterstelling en per vereiste. Hieronder wordt per vereiste voor faillietverklaring uiteengezet hoe de verschillende wijzen van achterstelling de vervulling van dat vereiste beïnvloeden. Vereisten waarvoor de achterstelling duidelijk niet relevant is, zoals de bevoegdheid van de aangezochte rechter, blijven buiten beschouwing.

404. Er bestaat een verschil tussen de vraag of de achtergestelde schuldeiser het faillissement kan aanvragen en de vraag of zijn vordering tot steunvordering kan dienen voor een faillissementsaanvraag van een andere schuldeiser. Die vragen worden hierna doorgaans gezamenlijk behandeld. In sommige gevallen is het nodig om daartussen te onderscheiden. In dat geval wordt bij de behandeling van een achtergestelde vordering als steunvordering zo veel als mogelijk ook nader onderscheiden tussen steunvorderingen die dienen om de pluraliteit van schuldeisers aannemelijk te maken en steunvorderingen die dienen om de toestand te hebben opgehouden te betalen aannemelijk te maken.