10.4.6.1 De kern van het misbruikvermoeden

De splitsingsfaciliteiten voor de splitsingspartners en voor de aandeelhouders, leden, schuldeisers, winstbewijs- en optiehouders zijn niet van toepassing indien de splitsing in overwegende mate is gericht op het ontgaan of uitstellen van belastingheffing (misbruik). De bewijslast dat de splitsing een misbruikachtergrond heeft, ligt in eerste instantie bij de inspecteur. Dat bewijs zal echter niet altijd eenvoudig te leveren zijn. Om die reden is aan de antimisbruikbepalingen van art. 14a, lid 6, Wet VPB 1969 en art. 3.56, lid 4, Wet IB 2001 een bewijsvermoeden gekoppeld. Indien de inspecteur aannemelijk maakt dat voor de splitsing een zakelijk motief ontbreekt, geldt het vermoeden dat sprake is van misbruik. De belanghebbende kan vervolgens tegenbewijs leveren door aannemelijk te maken dat de splitsing niet in overwegende mate is gericht op het ontgaan of uitstellen van belastingheffing.1