145 Partijen bepalen de verpandbaarheid van vorderingen uit hun overeenkomst

Wat partijen met betrekking tot de inhoud van de uit hun overeenkomst voortspruitende vorderingen overeenkomen, speelt zich volledig af in de verbintenisrechtelijke sfeer, zodat de mogelijkheden die partijen daartoe hebben volledig door het verbintenissenrecht worden bepaald. Op grond van de partij-autonomie en de daaruit voortvloeiende contractsvrijheid hebben zij daarbij een grote vrijheid. Mits partijen blijven binnen de grenzen van de wet, de openbare orde en de goede zeden1 en mits de verbintenissen die zij op zich nemen voldoende bepaalbaar zijn,2 kunnen partijen de inhoud van de vorderingen uit hun overeenkomst volledig zelf bepalen.

Het staat partijen vrij om te bepalen dat een uit hun overeenkomst voortvloeiend vorderingsrecht niet overdraagbaar en/of niet verpandbaar is. Partijen kunnen de overdracht of verpanding van vorderingsrechten niet alleen uitsluiten, maar ook beperken.3 Zij kunnen bijvoorbeeld overeenkomen dat een vorderingsrecht uitsluitend in zijn geheel mag worden overgedragen, of uitsluitend aan een partij die bepaalde eigenschappen heeft. Ook hebben partijen de vrijheid om overeen te komen dat een vordering onoverdraagbaar is, maar wel kan worden verpand, zij het dat naar geldend recht een onoverdraagbare vordering niet kan worden verpand.4