8.2.2 Klachten over de onafhankelijkheid en de onpartijdigheid

Ook ten aanzien van de kwaliteitsaspecten onafhankelijkheid en onpartijdigheid doen zich in het onteigeningsrecht relatief weinig klachten voor. Dat strookt met eerder onderzoek waaruit is gebleken dat in civiele procedures klachten over de onafhankelijkheid of onpartijdigheid van de deskundige na diens benoeming weinig voorkomen.1

Een mogelijke reden daarvoor is dat procespartijen dikwijls ook niet genoeg inzicht hebben in de vereiste onafhankelijkheid en onpartijdigheid.

Het ontbreken van adequate disclosure maakt het voor procespartijen lastig om onderbouwde bezwaren te uiten. Als er al bezwaren worden geuit, worden die bovendien reeds in een vroeg stadium afgehandeld als gevolg van de voorhangprocedure.

Het is overigens aannemelijk dat er ook mét adequate disclosure niet veel klachten met betrekking tot de onafhankelijkheid en de onpartijdigheid zullen voorkomen. Dat heeft ermee te maken dat de instantie die de deskundigen benoemd – de civiele rechter – zelf geacht wordt een onafhankelijke en onpartijdige instantie te zijn.2 Procespartijen mogen aannemen, en doen dit veelal ook, dat rechtbankdeskundigen – als ‘verlengstuk’ van de rechter – eveneens voldoende onafhankelijk en onpartijdig zijn. De rechter zal althans geen deskundigen benoemen van wie hij aanstonds twijfelt of zij wel voldoende onafhankelijk en onpartijdig zijn. Een onafhankelijkheids- en/of onpartijdigheidsgebrek aan de zijde van de deskundige kan immers in een latere fase de rechter zelf ‘besmetten’.3