Einde inhoudsopgave
Open normen in het Europees consumentenrecht (R&P nr. CR4) 2011/9.3.4
9.3.4 Waarborgen voor de eenvormige uitleg en consistente toepassing van de open normen
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon, datum 31-08-2011
- Datum
31-08-2011
- Auteur
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon
- JCDI
JCDI:ADS499723:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
De Commission des lois wees in een vroeg stadium op de noodzaak om de illustratieve gezichtspunten uit de richtlijn om te zetten 'dans la mesure ou la directive n'apporte aucune définition précise': Commission des lois 2007, p. 57.
Het ging hierbij om de gezichtspunten uit art. 9 ter verduidelijking van de begrippen 'intimidatie' en 'dwang' (par. 9.7.1).
Een aantal Eerste Kamerleden had bij de behandeling van de loi Chatel overigens al een amendement ingediend inhoudende de gezichtspunten uit art. 9 richtlijn. Het amendement werd zonder nadere motivering verworpen.
Béteille, Lamure en Marini 2007/08, p. 302.
Boursier-Mauderly 2008, p. 6 e.v.
CA Parijs 14 mei 2009, nr. 09/03660, D 2009, p. 1475; Cass. Crim. 15 december 2009, nr. 09-83059, Bull. crim. 2009, nr. 212; Cass. Civ. 15 november 2010, nr. 09-11161 benadrukt dat art. L.122-1 C.conso. (het verbod op koppelverkoop) conform de richtlijn dient te worden uitgelegd, in het licht van de rechtspraak van het HvJ.
567. De Richtlijn OHP bevat veel open normen. Zorgen over de uiteenlopende uitleg en toepassing en de gevolgen hiervan voor het harmoniserend vermogen van de richtlijn (Europese perspectief) en de rechtszekerheid (nationale perspectief) zijn in Frankrijk tijdens de omzettingsfase nauwelijks geuit. Wanneer geuit,1 zijn zij niet gehoord. Zo ontbraken in de loi Chatel vele waarborgen voor een eenvormige uitleg van de open richtlijnnormen — de gezichtspunten uit art. 9 richtlijn2 alsmede de zwarte lijst — omdat de Conseil d'État had aangestuurd op een zo beknopt mogelijke omzetting.3 Aan deze situatie is pas onder druk van de Europese Commissie verandering gekomen. De implementatie van de lijst in de nationale wet is volgens de Commissie een manier om de effectieve toepassing van de richtlijn te garanderen:
`(...) l'insertion de cet article (bevattende de lijst) résulte essentiellement d'une demande de la Commission européenne qui souhaitait que cette liste des pratiques commerciales déloyales, qu 'elles présentent un caractère trompeur ou agressif; soit identique dans tous les pays européens, afin de suivre sa bonne application.'4
De LME heeft de genoemde gezichtspunten en de lijst in de Franse wet omgezet. De LME is in de literatuur, mede gelet op de invoering van de zwarte lijst, verwelkomd als een nadere precisering van wat onder een oneerlijke praktijk moet worden verstaan.5 De Franse rechter toont zich vooralsnog bereid de bepalingen uit de Code de la consommation richtlijnconform uit te leggen.6
In de hiernavolgende paragrafen zullen de hoofdnorm, de drie subnormen en de lijst uit de richtlijn de revue passeren. Van iedere toetsingslaag van de richtlijn de hoofd- en subnormen en de lijst — zal worden nagegaan hoe diens inhoud en toetsingssystematiek tot op heden naar Frans recht is uitgelegd. Tot slot wordt de Franse visie op de algemene toetsingssystematiek van de richtlijn — de interactie tussen de toetsingslagen — aan het licht gebracht.