6.7.4.2 Ontslagbescherming als platform uitlenend werkgever is

Zoals eerder overwogen, is de allocatieve functie van uitlenende platformen doorgaans evident. Platformen die als uitlenende werkgevers fungeren, zullen daarom als uitzendwerkgever kwalificeren. Het platform zendt arbeidskrachten uit in het kader van beroep en bedrijf, waardoor het speciale ontslagregime voor uitzendovereenkomsten kan worden toegepast. Bovendien zal de uitzendloonsom zodanig zijn dat het platform onder de werkingssfeer van de uitzend-cao valt. Dat betekent dat binnen het huidige wettelijke kader de in paragraaf 6.3 besproken uitzonderingen ten aanzien van de ontslagbescherming kunnen worden toegepast op de arbeidsovereenkomst tussen uitzendkracht en platform.

Veel platformen geven echter aan de lasten van het (uitzend)werkgeverschap (financieel) niet te kunnen dragen. Verscheidene platformen die als uitzendbureau zijn aangemerkt in de rechtspraak, zijn inmiddels uit Nederland vertrokken. Daar kan tegen in worden gebracht dat offline bedrijven in dezelfde sector deze lasten wel blijken te kunnen dragen. Een belangrijke kanttekening hierbij is echter wel dat opdrachtgevers van deze bedrijven vaak ondernemingen zijn en die van platformen particulier. Als de opdrachtgever van het platform wel een onderneming is, heeft het platform geen specifiek afwijkende kenmerken die bij toetsing op een gerechtvaardigd personeelsbeleid tot de conclusie kunnen leiden dat ongelijke behandeling ten opzichte van werknemers van offline bedrijven gerechtvaardigd is.

Als de gebruiker van het platform echter particulier is, levert een vergelijking met arbeidskrachten die hetzelfde werk doen, maar ‘direct in dienst zijn’ bij de uiteindelijk begunstigde een ander beeld op. De ontslagbescherming van deze ‘werknemers’ van de uiteindelijk begunstigde is doorgaans niet beter dan die van de uitzendkracht in kwestie; vaak zelfs slechter. Bij werk voor particulieren is de kans op zwart werk groot. In geval van huishoudelijk werk, biedt de Regeling dienstverlening aan huis formeel enige ontslagbescherming, maar die is minder dan die van uitzendkrachten. Bovendien heeft de regeling een beperkte bekendheid en is zij daardoor weinig effectief.1

Het via een platform inlenen van een arbeidskracht door een particulier verdient de voorkeur boven uitbesteding in het ‘zwarte circuit’. Voorkomen moet worden dat de verantwoordelijkheden die werkgevers in het kader van ontslagbescherming hebben erin resulteren dat de particuliere inlener zwaarder belast moet worden, bijvoorbeeld via een (te) hoge prijs of door het stellen van voorwaarden aan beëindiging van de inlening. In principe hebben uitzendwerkgevers voldoende flexibiliteit in het kader van ontslagbescherming, ook indien de aanbevelingen uit dit onderzoek worden opgevolgd. Indien dit voor uitzendwerkgevers met particuliere inleners, zoals het platform in kwestie, toch een te zware last blijkt, zou bijvoorbeeld overwogen kunnen worden om een langere periode toe te staan waarin de loondoorbetalingsverplichting bij niet-werken kan worden uitgesloten.