2.3.3 De niet-professionele cliënt

De derde en laatste categorie waarin een beleggingsdienstverlener een cliënt volgens het systeem van cliëntclassificatie uit MiFID kan plaatsen, is de niet-professionele cliënt. Dit is de restcategorie. Een cliënt is namelijk een niet-professionele cliënt indien hij geen professionele cliënt is.1 In de praktijk ligt het voor de hand dat de beleggingsdienstverlener dus allereerst bekijkt of de cliënt als professionele cliënt is aan te merken. Indien dat het geval is, is het type dienstverlening nog van belang. Er kan immers bij execution only-dienstverlening sprake zijn van een in aanmerking komende tegenpartij. Indien de cliënt echter niet als professionele cliënt is aan te merken, dan is automatisch duidelijk dat hij een niet-professionele cliënt is. De categorie van de niet-professionele cliënt bestaat niet alleen uit cliënten die voldoen aan de definitie van de niet-professionele cliënt, maar ook uit andere cliënten die gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid tot opt down.

Indien de beleggingsdienstverlener heeft geconstateerd dat sprake is van een niet-professionele cliënt dan stelt hij de cliënt daarvan in kennis en informeert hij hem over de mogelijkheid om te wisselen van cliëntcategorie.2 De beleggingsdienstverlener stelt bij nieuwe niet-professionele cliënten bij vermogensbeheer en execution only-dienstverlening een schriftelijke basisovereenkomst op, waarin de belangrijkste rechten en plichten van beide partijen worden vastgelegd.3 Het gevolg van de kwalificatie als niet-professionele cliënt is dat de beleggingsdienstverlener het hoogste beschermingsniveau in acht moet nemen.4 De gehele MiFID-loyaliteitsverplichting is van toepassing op niet-professionele cliënten. Hoe de gedetailleerde uitwerking van deze MiFID-loyaliteitsverplichting eruit ziet, komt in paragrafen 2.4 en 2.5 aan de orde.