1.6 Terminologie

In dit boek wordt met de term akkoord op de eerste plaats gedoeld op de wettelijke akkoorden uit de Faillissementswet en in het bijzonder op het akkoord in faillissement. Dit laatste, omdat het akkoord in faillissement van de wettelijke akkoorden de eerste en oudste regeling is en in dit onderzoek als uitgangspunt is genomen. Aangezien de andere wettelijke akkoorden voor een groot gedeelte kopieën zijn van het akkoord in faillissement, geldt hetgeen in dit boek over het akkoord wordt opgemerkt ook voor de andere twee akkoorden, tenzij anders vermeld.

In de rechtspraktijk wordt ter aanduiding van de minnelijke regelingen gebruik gemaakt van de termen buitengerechtelijke akkoorden of onderhandse akkoorden. Voor de helderheid en ter voorkoming van verwarring wordt in dit boek slechts gesproken van buitengerechtelijke regelingen. De term akkoord is in dit boek derhalve gereserveerd voor de wettelijke akkoorden uit de Faillissementswet.

In de wet wordt bij de aanbieding van een akkoord door de schuldenaar gesproken van het aanbieden van een ontwerp van akkoord.1 Het ontwerp van akkoord dat door de schuldenaar ter griffie wordt neergelegd, kan nadien immers nog worden gewijzigd.2 Het is derhalve slechts een voorstel, een aanbod van de schuldenaar. Ik heb ervoor gekozen niet te spreken van het aanbieden van een ontwerp van akkoord, maar vanwege het gewone taalgebruik slechts van het aanbieden van een akkoord.3

Het manuscript is afgesloten op 1 september 2010.