8.6 De aanpassing van het begrip verwijtbare werkloosheid

De norm voor de overtreding van het voorkomen van (en voortduren van) verwijtbare werkloosheid, waarop de sanctie van een maatregel moet worden opgelegd, is in artikel 24 WW opgenomen. Dit kernbegrip, dat in hoofdstuk 6 is behandeld, heeft door een combinatie van wetswijzigingen en jurisprudentie daarover een ingrijpende ontwikkeling doorgemaakt. Ook het aanpassen van dit begrip heb ik als een sturingsinstrument van het kabinet gekwalificeerd. Immers, het verlichten of verzwaren van de criteria voor verwijtbare werkloosheid heeft een direct effect op het geldend maken van de WW-uitkering. Als verwijtbare werkloosheid is vastgesteld door het uitvoeringsorgaan (en eventueel bevestigd door de rechter in hoger beroep), kan de sanctie van een maatregel worden opgelegd. De uitkering kan dan gedeeltelijk of geheel voor een bepaalde periode worden geweigerd. In hoofdstuk 4 en in de conclusie in paragraaf 8.4 is de ontwikkeling van het evenredigheidsbeginsel bij de maatregel behandeld. Ook het begrip verwijtbare werkloosheid heeft een eigen ontwikkeling met zich meegebracht en die zal ik hiernavolgend door beantwoording van de deelvragen analyseren.