6.4.2 Verboden, maar toch toegestaan?

Een pool waarvan kan worden aangetoond dat deze valt onder het Europese of Nederlandse kartelverbod is nietig op grond van artikel 101 lid 2 van het Werkingsverdrag en artikel 6 lid 2 van de Mededingingswet. Hoewel dergelijke pools in eerste instantie verboden zijn, kunnen er omstandigheden zijn die voor een uitzondering van het kartelverbod pleiten. Het gaat dan om de toepassing van de vier cumulatieve voorwaarden voor een uitzondering die zijn bepaald in artikel 101 lid 3 van het Werkingsverdrag en artikel 6 lid 3 van de Mededingingswet. De bewijslast of een kartel voldoet aan deze vier voorwaarden rust, zoals ik besprak in hoofdstuk 2, op de ondernemingen die partij zijn bij een kartel.1 De ondernemingen kunnen dan als verweer een beroep doen op de wettelijke uitzondering. Van belang is dat zodra aan één van de vier voorwaarden niet is voldaan het beroep op de vrijstelling geen kans van slagen heeft.

Voordat ik de toepassing van de vier vrijstellingsvoorwaarden bespreek, behandel ik eerst onder 6.4.2.1 het belang van Verordening 267/2010 waarin tot voor kort een groepsvrijstelling werd gegeven voor de samenwerking tussen verzekeraars in coassurantiepools.2 Gemakshalve kort ik de groepsvrijstellingsverordening hierna (andermaal) af met GVO.