Einde inhoudsopgave
Het dwangakkoord buiten surseance en faillissement (O&R nr. 118) 2020/4.9.5
4.9.5 Faciliteren ongelijke behandeling tussen klassen
mr. A.M. Mennens, datum 01-01-2020
- Datum
01-01-2020
- Auteur
mr. A.M. Mennens
- JCDI
JCDI:ADS192686:1
- Vakgebied(en)
Insolventierecht / Faillissement
Ondernemingsrecht / Rechtspersonenrecht
Voetnoten
Voetnoten
Vgl. Tollenaar 2016, p. 108; Abendroth 2004, p. 288. Van Gangelen en Gispen noemen het kunnen doen van verschillende voorstellen aan verschillende klassen zelfs het primaire doel van het stemmen in klassen, vgl. Van Gangelen & Gispen 2012, p. 324.
Zie daarover verder nr. 383.
Zie daarover de annotatie van Tollenaar onder Hof Arnhem-Leeuwarden 21 juli 2015, JOR 2015/317 m.nt. Tollenaar (Spyker); en de annotaties van mijn hand bij Rb. Rotterdam 18 december 2018, JOR 2019/112 en Hof Arnhem-Leeuwarden 29 januari 2015, JOR 2015/123 (Spyker).
Tollenaar 2016, §4.2.4.
170. Indien er in klassen wordt gestemd kan het akkoord vermogensverschaffers met een gelijkwaardige positie op een verschillende wijze behandelen.1 Een verschillende behandeling leidt ertoe dat de groep vermogensverschaffers moet worden onderverdeeld in diverse klassen. Zo zou een groep concurrente crediteuren in twee klassen kunnen worden opgesplitst, wanneer het akkoord voorstelt om de concurrente handelsvorderingen met een maximaal beloop van €5000 voor 80% te voldoen, terwijl een ongesecureerde geldlening wordt omgezet in aandelen, die slechts 20% van de nominale waarde van de vordering vertegenwoordigen. Binnen elke deelgroep vindt vervolgens een stemming plaats.
In de bestaande Nederlandse akkoordenpraktijk wordt met regelmaat afgeweken van de paritas creditorum. De in de jurisprudentie ontwikkelde maatstaf voor de toelaatbaarheid van dergelijke afwijkingen biedt echter bijzonder weinig houvast.2 Indien er echter in klassen wordt gestemd over het akkoordvoorstel, kan op een veel fijnmaziger wijze worden vastgesteld of het plan redelijk is. Indien een klasse immers bij meerderheid instemt met de afwijkende behandeling, bestaat er in die klasse democratisch draagvlak voor het akkoord. De lastige discussie over de vraag of afwijkingen van de rangorde gerechtvaardigd zijn, kan dan achterwege blijven.3 Door ervoor te zorgen dat in een klasse de vereiste meerderheid wordt behaald is het voor de aanbieder van het akkoord mogelijk transactiezekerheid te creëren.4 Het belang van transactiezekerheid in het kader van herstructureringsprocedures komt in §4.13 aan bod.
Voor zover de klasse niet met de vereiste meerderheid instemt met een plan waarin een klasse van dezelfde rang voordeliger wordt behandeld, zal de rechter in het kader van de cross class cram down-beslissing aandacht besteden aan de vraag in hoeverre afwijking van de paritas creditorum toelaatbaar is. In nr. 140 kwam aan bod wanneer sprake is van een toereikende rechtvaardiging voor ongelijke behandeling.