5.6 Bezwaarvereiste en afgescheiden toegangsbeoordeling (cassatie)

In cassatie bestaat in twee opzichten ruimte voor van regulier onderzoek afwijkend onderzoek naar de toegang tot beroep. Dat betreft in beide gevallen het bezwaarvereiste in cassatie. Indien namens de verdachte niet tijdig een schriftuur met middelen van cassatie is ingediend, kan ten eerste de procureur-generaal afzien van het nemen van een conclusie (art. 439 lid 2 Sv). Als een lastig geval zich aandient of de Hoge Raad het beroep toch ontvankelijk wil verklaren, kan of moet het parket natuurlijk een conclusie nemen.1 Nog los van deze waarborg voor zorgvuldigheid lijkt het afzien van een conclusie in de genoemde gevallen mij toelaatbaar onder het verdragsrecht. Noch het mensenrecht op beroep, noch het recht op een eerlijk proces bevat de verplichting dat enige beslissing in hoger beroep of cassatie door een rechtsgeleerd advies wordt voorafgegaan. De tweede manier waarop het onderzoek naar het bezwaarvereiste in cassatie afgescheiden is van het reguliere onderzoek, betreft een afscheiding naar orgaan. De beslissing dat het beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard, kan in het geval van schriftuurverzuim namelijk door de enkelvoudige kamer van de Hoge Raad worden gegeven (art. 440 lid 3 Sv). Hoe ver reikt die bevoegdheid, en is niet-ontvankelijkverklaring van het beroep door een unus toelaatbaar onder verdragsrecht?