12.2.3.4 Conclusie ten aanzien van de rechtspraak van het EHRM

De vraag is wat de voorgaande rechtspraak van het ehrm betekent voor de vergoeding van schaduwschade. De zaak-Allen e.a./VK had betrekking op indirecte schaduwschade en suggereert dat die niet op grond van artikel 1ep vergoed hoeft te worden. Het ehrm overwoog immers dat de Britse wetgever zijn plicht om een ‘fair balance’ tot stand te brengen niet had geschonden door alleen schadevergoeding te bieden indien de voorgenomen ontwikkeling voldoende zeker was en dat de klagers niet geprobeerd hadden hun eigendommen te verkopen zodat hun schade (waardedaling van hun eigendommen) in zoverre hypothetisch van aard was. Daarbij past wel de kanttekening dat in de zaak-Allen e.a./VK wel schadevergoeding beschikbaar was voor de eigenaren die het zwaarst door schaduwschade (‘generalised blight’) getroffen waren. De Poolse zaken en de zaak-Sporrong en Lönnroth/Zweden hadden betrekking op directe schaduwschade en suggereren dat de burger wel de mogelijkheid moet hebben om daarvoor schadevergoeding te verkrijgen of om de overheid te dwingen het perceel aan te kopen.1_,2Aldus lijkt er in de rechtspraak van het ehrm een verschil in benadering te bestaan tussen indirecte schaduwschade en directe schaduwschade.3