Einde inhoudsopgave
De procesovereenkomst (BPP nr. XIII) 2012/8.2
8.2 Engels recht
M.W. Knigge, datum 24-10-2012
- Datum
24-10-2012
- Auteur
M.W. Knigge
- JCDI
JCDI:ADS389552:1
- Vakgebied(en)
Burgerlijk procesrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
Mustill & Boyd 1989, p. 154 met verwijzing naar Thompson v Charnock (1799) 8 Term Rep 139. Briggs 2008, p. 324-325, nr. 8.49; Doleman&Sons v Ossett Corporation [1912] 3 K.B. 257 (CA), m.n. p. 267 (L.J. Fletcher Moulton).
Bell 2003, p. 318, nr. 5.79; Dicey, Morris & Collins 2006, p. 538, nr. 12-128; Peel 1998, p. 187-188; Mustill & Boyd 1989, p. 8,14; Briggs 2008, p. 199, nr. 6.15, p. 216, nr. 6.45, p. 325, nr. 8.50.
Dicey, Morris & Collins 2006, p. 520, nr. 12-095. Deze bevoegdheid volgt o.a. uit art. PD 6Bpar. 3.1(6)(d) Civil Procedure Rules. Naar Engels recht hangt de bevoegdheid van de rechtbank om te oordelen over zaken 'in personam' af van de vraag of de verweerder geldig gedagvaard kan worden. Zie Dicey, Morris & Collins 2006 (en het supplement uit 2011), p. 306, nr. 11-003. De verweerder kan in ieder geval gedagvaard worden, indien hij zich op Engels grondgebied bevindt. Zie Dicey, Morris & Collins 2006, p. 343-344, nr. 11-097. Indien de verweerder zich niet op Engels grondgebied bevindt, is dagvaarding over het algemeen alleen mogelijk indien de rechtbank hiervoor toestemming geeft. Zie art. PD 6B, par. 3.1 aanhef en art. 6.36 Civil Procedure Rules. Zie ook Dicey, Morris & Collins 2006 (en het supplement uit 2011), p. 363 e.v., nr. 11-146 e.v. Uit art. PD 6B par. 3.1(6)(d) Civil Procedure Rules blijkt dat deze toestemming o.a. gegeven kan worden indien sprake is van een contract met een geldige overeenkomst tot forumkeuze waarbij Engeland als forum is aangewezen.
Bell 2003, p. 318, nr. 5.79; Dicey, Morris & Collins 2006, p. 538, nr. 12-128; Yeo & Tan 2003, p. 404; Zie voor de leidinggevende uitspraak op dit gebied Owners of Cargo Lately Laden on Board the Ship or Vessel Eleftheria v The Eleftheria (Owners) (The Eleftheria) [1970] p. 94; [1969] 2. W.L.R. 1073. In geval van een overeenkomst tot mediation zal de rechter in plaats van een 'stay' ook kunnen kiezen voor een 'adjournment' van de procedure. Zie Cable & Wireless Plc v IBM UKLtd [2002] C.L.C. 1319, QBD, p. 1327-1328.
Zie art. 9 Arbitration Act 1996.
Tham 2004, p. 59; Dicey, Morris & Collins 2006, p. 519, nr. 12-093; Bell 2003, p. 200-201, nr. 4.147; Merrett 2006, p. 316-317; Peel 1998, p. 204; zie voor een andere opvatting Ho 2003, p. 707-709.
Bell 2003, p. 200-201, nr. 4.147; Mustill & Boyd 1989, p. 103; North Cohen & Wessel 2001, p. 68; Av. B & Ors [2007] 2 C.L.C. 203, § 16; Schiffahrtsgesellschaft Detlev von Appen GmbH v Voest Alpine Intertrading GmbH [1997] 2 Lloyd's Rep 279, p. 285 (L.J. Hobhouse).
Cable & Wireless Plc v IBM UK Ltd [2002] C.L.C. 1319, QBD, m.n. p. 1327.
Yeo & Tan 2003, p. 426-427.
Merrett 2006, p. 322-324.
Ho 2003, p. 701; Wilson 2003, p. 213; Vlas in zijn noot onder HvJ EG 27 april 2004, NJ 2007,152, m.nt. P. Vlas (Turner/Grovit c.s.), nr. 1; Kramer 2005, p. 131.
Dicey, Morris & Collins 2006, p. 544, nr. 12-140; Ho 2003, p. 706; Males 1998, p. 547; Merrett 2006, p. 318; Peel 1998, p. 204, 205; Yeo & Tan 2003, p. 404; Aggeliki Charis Compania Maritima S.A. v Pagnan S.P.A. (The 'Angelic Grace') [1995] 1 Lloyd's Rep. 87, CA, p. 96 (L.J. Millett); Donohue v Armco Inc [2002] 1 Lloyd's Rep. 425, nr. 24, p. 433 (L.J. Bingham), nr. 45, p. 439 (LJ. Hobhouse). Zie m.b.t. de overeenkomst tot mediation Cable & Wireless Plc v IBM UKLtd [2002] C.L.C. 1319, QBD, p. 1327-1328.
North Cohen & Wessel 2001, p. 68. Zie verder bijv. Tan & Yeo 2003, p. 437; AvB&Ors [2007] 2 C.L.C. 203, p. 210-211; A/S D/S Svendborg D/S Af 1912 A/S Bodies Corporate trading in partnership as 'Maersk Sealand' v Akar [2003] EWHC 797 (Comm), r.o. 37; Schiffahrtsgesellschaft Detlev von Appen GmbH v Voest Alpine Intertrading GmbH [1997] 2 Lloyd's Rep 279, p. 285 (L.J. Hobhouse).
Tan & Yeo 2003, p. 437. Zie verder bijv. A/S D/S SvendborgD/S Af 1912 AA/S Bodies Corporate trading in partnership as 'Maersk Sealand' v Almr [2003] EWHC 797 (Comm), r.o. 37.
Union Discount Co Ltd v Zoller [2002] 1 W.L.R. 1517, CA; Donohue v Armco Inc [2002] 1 Lloyd's Rep. 425; A/S D/S Svendborg D/S Af 1912 A/S Bodies Corporate trading in partnership as 'Maersk Sealand' v Akar [2003] EWHC 797, QBD; AvB&Ors [2007] 2 C.L.C. 203, QBD nr. 16, p. 211. Zie ook Tan & Yeo 2003, p. 437; Yeo & Tan 2003, p. 403; Merrett 2006, p. 326. Een andere mening toegedaan is Tham. Volgens hem geeft enkel schending van een primaire contractuele verplichting (primary contrac-tual obligation) recht op schadevergoeding. Uit een overeenkomst tot forumkeuze zouden slechts 'ancillary obligations' voortvloeien; Tham 2004, p. 46-71.
Yeo & Tan 2003, p. 405 met verwijzing naar rechtspraak; Ho 2003, p. 707; Males 1998, p. 550. Zie bijv. Mike Trading and Transport Ltd v R. Pagnan&Fratelli (The 'Lisboa') [1980] 2 Lloyd's Rep. 546, CA (L.J. Denning, L.J. Dunn).
Yeo & Tan 2003, p. 407; Tan & Yeo 2003, p. 438. Zie voor een overzicht van de mate van afdwingbaarheid van de overeenkomst tot arbitrage in de loop der tijden Mustill & Boyd 1989, p. 431 e.v.
Mantovani v Carapelli SpA [1980] 1 Lloyd's Rep. 375, CA. Zie m.n. p. 383 (L.J. Browne).
In paragraaf 4.2.3 is gebleken dat naar Engels recht de overeenkomsten tot forumkeuze en tot arbitrage rechten en verplichtingen voor partijen ten opzichte van elkaar meebrengen. Het is echter de vraag of het wel zinvol is om te kijken naar het Engelse recht. In dezelfde paragraaf is namelijk ook gebleken dat partijen de Engelse rechter niet door middel van een overeenkomst zijn rechtsmacht kunnen ontnemen.1 De overeenkomsten tot arbitrage en tot forumkeuze zijn echter toch geldig omdat zij de Engelse rechter zijn rechtsmacht niet ontnemen, maar slechts de verplichting in het leven roepen om niet voor de Engelse rechter te procederen.2 In Engeland wordt dus juist de constructie gehanteerd die in paragraaf 4.3.1 is verworpen.
Toch is het voor de vraag, of procesovereenkomsten obligatoire werking hebben, wel degelijk relevant om te kijken naar het Engelse recht. Bij nadere beschouwing zijn de verschillen met het Nederlandse recht namelijk minder groot dan zij in eerste instantie lijken. Van belang is namelijk dat partijen naar Engels recht wel degelijk enige invloed kunnen uitoefenen op de rechtsmachtregels. Een overeenkomst tot forumkeuze maakt de Engelse rechter namelijk wel bevoegd.3 Ook al kan door procesovereenkomsten de rechtsmacht niet aan de Engelse rechter ontnomen worden, feitelijk hebben dergelijke overeenkomsten vrijwel een gelijke werking. De Engelse rechter zal een procedure die in strijd met de overeenkomst is begonnen, meestal schorsen.4 In geval van een overeenkomst tot arbitrage is hij hiertoe zelfs verplicht.5
Deze mogelijkheden de overeenkomst af te dwingen in de primaire procedure, hebben er niet toe geleid dat de meer 'obligatoire' aspecten hiervan op de achtergrond zijn geraakt. Zo wordt een vordering tot schadevergoeding wegens schending van de overeenkomst in principe mogelijk geacht.
Gezien het feit dat deze overeenkomsten in de primaire procedure feitelijk een werking hebben die vrijwel gelijk is aan de werking naar Nederlands recht, is het kortom wel degelijk relevant naar het Engelse rechtte kijken. Zoals gezegd wordt naar Engels recht aangenomen dat de overeenkomsten tot forumkeuze en tot arbitrage rechten en verplichtingen voor partijen ten opzichte van elkaar meebrengen. Zo houdt een exclusieve forumkeuze de verplichting voor partijen in om enkel in het overeengekomen forum te procederen. De keuze voor een niet-exclusief forum brengt de verplichting voor partijen mee om geen bezwaar te maken tegen de bevoegdheid van dit forum.6 De overeenkomst tot arbitrage houdt de verplichting in om een geschil enkel aan arbitrage te onderwerpen en niet aan een ander forum voor te leggen.7 Ook een mediationbeding kan de verplichting voor partijen inhouden om mee te werken aan de mediation.8 Interessant om te zien is nog dat de inhoud van de rechten en verplichtingen die uit deze overeenkomsten voortvloeien, per geval kan verschillen. Zo betogen Yeo en Tan dat een gewone exclusieve forumkeuze niet meebrengt dat partijen zich niet mogen verzetten tegen de uitoefening van rechtsmacht door het aangewezen gerecht. Alleen indien partijen expliciet zijn overeengekomen dat zij de rechtsmacht van het gerecht niet zullen betwisten, zou dit anders zijn.9 Volgens Merrett kan een overeenkomst tot forumkeuze een absolute verplichting inhouden om enkel voor het aangewezen forum te procederen, zodat een partij in het geheel geen procedure aanhangig kan maken indien dit forum geen rechtsmacht aanneemt. Partijen kunnen volgens Merrett daarentegen ook overeenkomen dat het hun wel vrijstaat om ergens anders te procederen indien het aangewezen forum zich onbevoegd verklaart.10
Het feit dat wordt aangenomen dat uit deze overeenkomsten rechten en verplichtingen voor partijen ten opzichte van elkaar voortvloeien, heeft verschillende gevolgen. Zo kan de Engelse rechter nakoming van dergelijke overeenkomsten afdwingen. Hij doet dit niet alleen door een procedure die in strijd hiermee is begonnen te schorsen, hij kan dit ook doen door middel van een zogenaamde 'anti-suit injunction'. Dit is een bevel van de rechter waarbij een partij wordt verboden om een procedure in het buitenland te beginnen of voort te zetten.11 In geval van een overeenkomst tot forumkeuze of tot arbitrage zal de rechter een dergelijk bevel vrijwel altijd geven, tenzij er sterke redenen zijn om dit niet te doen.12
Het in strijd met een overeenkomst tot arbitrage of tot forumkeuze beginnen van een procedure wordt gezien als contractbreuk. Zie bijvoorbeeld North Cohen & Wessel met betrekking tot arbitrage:
‘Thus, when a party to an arbitration agreement commences a substantive legal action in any other forum on a matter that is within the arbitration agreement, there must logically be a breach of that party's contractual obligation to resolve disputes by arbitration.'13
En zie met betrekking tot de forumkeuze Tan en Yeo:
‘What constitutes an actionable breach of contract is (...) the simple act of the defendant's instituting proceedings in a forum other than that chosen in the jurisdiction clause (the "non-contractual forum").'14
Het feit dat het in strijd met een overeenkomst tot arbitrage of tot forumkeuze beginnen van een procedure wordt gezien als contractbreuk, betekent dat de partij die dit doet in principe schadevergoeding verschuldigd is. Met betrekking tot de overeenkomst tot forumkeuze is dit in vrij recente uitspraken erkend.15 Daarvoor werd in theorie schadevergoeding wel mogelijk geacht, maar was dit nooit in de jurisprudentie bevestigd.16 Met betrekking tot de overeenkomst tot arbitrage was al langer duidelijk dat schending hiervan een verplichting tot schadevergoeding mee kon brengen. Vroeger had de rechter nog niet de mogelijkheid om een zaak wegens het bestaan van een geldige overeenkomst tot arbitrage te schorsen, zodat schadevergoeding het enige beschikbare rechtsmiddel was wegens schending van een overeenkomst tot arbitrage.17 Het feit dat de rechter later wel de mogelijkheid (en tegenwoordig zelfs de plicht) heeft gekregen om te schorsen, staat niet aan de vordering tot schadevergoeding in de weg, zo blijkt uit het Mantovani-arrest van de Court of Appeal. Hierin werd het argument van verweerder dat schorsing van de procedure het passende rechtsmiddel is voor schending van de overeenkomst tot arbitrage, verworpen. Het feit dat de rechter de procedure kan schorsen, brengt immers enkel mee dat over het algemeen geen schade geleden zal worden. Dit doet echter niet af aan het feit dat in principe recht op schadevergoeding blijft bestaan. Indien in een bepaald geval wel schade wordt geleden, komt deze schade dus voor vergoeding in aanmerking.18
Hoewel de overeenkomsten tot arbitrage en tot forumkeuze wel kunnen worden afgedwongen in de primaire procedure en de werking dus feitelijk niet veel verschilt van die naar Nederlands recht, worden in Engeland de obligatoire aspecten van deze overeenkomsten kortom nog altijd sterk benadrukt. Zo kan nakoming door middel van een zogenaamde 'anti-suit injunction' worden afgedwongen en is bij schending een vordering tot schadevergoeding mogelijk.