8.5.3 Pandgebruik als alternatieve oplossing?

Het voorgaande laat zien dat financiers van landbouwbedrijven en onroerende zaken behoefte hadden aan zekerheid op toekomstige natuurlijke en burgerlijke vruchten. Onder omstandigheden wensten zij bovendien zelf het beheer van een onroerende zaak te voeren, om de vruchtopbrengst van deze onroerende zaak veilig te stellen. Een goederenrechtelijk recht van pandgebruik had (ten dele) in deze behoeften kunnen voorzien. Het recht van pandgebruik kende de pandgebruiker immers de bevoegdheid toe om de akker waarop het rustte zelf te exploiteren. Daarmee had de pandgebruiker zekerheid op de te velde staande vruchten, nog voordat zij zelfstandige zaken waren geworden. Indien gewenst kon hij de oogst van de te velde staande vruchten zelf ter hand nemen. Bovendien had een goederenrechtelijk recht van hypothecair beheer (pandgebruik op onroerende zaken) de hypotheekhouder bevoegd kunnen maken om huurvorderingen van het hypotheekobject te innen. Verkeerde de onroerende zaak in onverhuurde staat, dan had de hypotheekhouder haar zelf kunnen verhuren. Het recht van pandgebruik had zo kunnen voorzien in de behoefte van financiers aan zekerheid op toekomstige huurvorderingen.