10.3.8 Price setting approach en de outcome testing approach

Voor het onderbouwen of een verrekenprijs conform het arm’s length-beginsel is vastgesteld, kan aldus de OESO-richtlijnen worden aangesloten bij verrekenprijsdocumentatie die beschikbaar is op het moment van aangaan van de transactie (price setting approach) ofwel kan de werkelijke uitkomst van de intragroepstransactie aan het einde van een periode worden getest (outcome testing approach).1 Zoals in onderdeel 10.5.4.2 nader wordt toegelicht, is het verschil in benaderingswijze mogelijk van belang voor de vaststelling van de douanewaarde bij verbonden partijen. Om die reden sta ik bij het verschil nader stil.

De price setting approach houdt dus in dat het arm’s-length-beginsel wordt getoetst op basis van de informatiedie voor handen is op het moment dat de transactie tussen gelieerde partijen plaatsvindt (ex ante). Dit betreft onder andere informatie uit voorgaande jaren, maar ook economische en marktvooruitzichten. De outcome testing approach gaat uit van een toetsing van het arm’s-length-karakter van de interne verrekenprijzen op basis van de werkelijke gegevens (ex post). Anders dan de price-setting approach, vinden veelal, al naar gelang de ex post toetsing van de verrekenprijzen, periodieke verrekenprijsaanpassingen plaats bij de toepassing van de outcome testing approach om vast te stellen of de behaalde winst afwijkt van de winst van niet-gelieerde vergelijkbare transacties. Deze aanpassingen van de winst zijn bekend onder diverse benamingen zoals eindejaarscorrecties (year-end adjustments), true-ups en compensating adjustments.2 Zowel de price setting approach als de outcome testing approach of een combinatie van beide worden geaccepteerd in de OESO-richtlijnen, hoewel de acceptatie van de benaderingswijze afhankelijk kan zijn van het land waar de interne verrekenprijs wordt vastgesteld. Indien beide landen een andere benaderingswijze voorstaan of een combinatie toelaten, kan mogelijk dubbele belastingheffing optreden.

In de literatuur heeft Schöneborn in een tweeluik betoogd dat de toepassing van eindejaarscorrectiesgeen voorkeursoplossing kan zijn voor multinationale ondernemingen om hun interne verrekenprijzen overeenkomstig het arm’s-length-beginsel vast te stellen.3 Hij signaleert bij het uitvoeren van eindejaarscorrecties nadelen zoals het risico op dubbele belastingheffing en mogelijke problematiek bij de vaststelling van btw-correcties en/of correcties van de douanewaarde. Daarnaast brengt het ook praktische, meer operationele vragen met zich zoals de vraag of een eindejaarscorrectie ertoe noopt om een debet- of creditfactuur uit te reiken en hoe de aanpassing geboekt moet worden in de winst- en verliesrekening. Gelet op deze veelal nadelige factoren pleit Schöneborn voor een efficiënte, proactieve en doorlopende prijsmargemonitoring van interne verrekenprijzen bij multinationale ondernemingen, wat mij voorkomt als een pleidooi voor de vaststelling van interne verrekenprijzen op basis van de price-setting approach.

Voornoemd pleidooi voor een verschuiving van de outcome test approach naar price setting approach lijkt langzaam werkelijkheid te worden in de praktijk vanwege met name technologische ontwikkelingen die het mogelijk maken om het moment dat de transactie wordt aangegaan te testen of sprake is van een zakelijke prijs. Dit kan de aansluiting van de vaststelling van de douanewaarde op de vaststelling van interne verrekenprijzen ook vergemakkelijken. Ik zal deze ‘evolutie’ in de wijze waarop interne verrekenprijzen worden vastgesteld in het hiernavolgende onderdeel nader toelichten.