4.4.2.2 Beginsel van overeenstemming met hogere regelgeving

In par. 4.4.2.1 is het beginsel van een coherente ordening van regelgeving besproken. Zoals opgemerkt, acht ik voor het door mij te ontwerpen beoordelingskader alleen het vereiste dat het overgangsrecht in overeenstemming moet zijn met hogere regelgeving relevant.

Voor zowel een werkingsregel als een overgangsmaatregel geldt dat hij in overeenstemming moet zijn met hogere regelgeving. Zoals beschreven in par. 4.3, is het op grond van art. 94 Gw namelijk mogelijk om formele wetgeving te toetsen aan het EVRM en het IVBPR. Uit het beginsel van een coherente ordening van regelgeving leid ik dan ook het volgende beginsel van behoorlijk overgangsbeleid af.

Gelet op de afbakening van dit onderzoek, beperk ik mij in de uitwerking van dit beginsel in hfdst. 6 tot de vraag welke eisen art. 26 IVBPR, art. 14 EVRM en art. 1 EP EVRM aan het overgangsrecht stellen. Zoals aangegeven in par. 1.2.3, beoog ik niet een beoordelingskader te ontwerpen dat mede overgangssituaties die worden beheerst door het EU-recht dekt. Wel zal ik in voorkomende gevallen gebruikmaken van jurisprudentie van het Hof van Justitie EG inzake het communautaire rechtszekerheids-, vertrouwens- en evenredigheidsbeginsel.

In hfdst. 6 zal duidelijk worden dat het beginsel van overeenstemming van het overgangsrecht met hogere regelgeving ook een materieel vereiste is. Het schept namelijk een kader voor het beantwoorden van de vraag of terugwerkende kracht is toegestaan en of een bepaalde overgangsmaatregel moet worden getroffen.