11.10 Samenvatting en conclusies

In dit hoofdstuk heb ik de gevolgen van de biedplicht voor de stichting continuïteit aan de orde gesteld. Voldoet de stichting aan de vrijstellingscriteria van de biedplicht, dan zal zij niet gehouden zijn om een openbaar bod te doen op alle uitstaande aandelen en certificaten van de vennootschap. Zij mag de beschermingsprefs (of andere beschermingsaandelen) niet langer dan twee jaar na aankondiging van het bod houden voor zover die beschermingsprefs overwegende zeggenschap geven. Over het algemeen zal die periode voldoende zijn voor de vennootschapsleiding om met de vijandige bieder tot overeenstemming te komen of alternatieven te vinden en door te voeren. Wordt echter het langer uitstaan van de aandelen gerechtvaardigd door de RNA-norm, dan zou de stichting haar belang tot onder de 30%-grens moeten afbouwen. Is het wenselijk om een groter belang aan te houden, dan zou het gehele pakket beschermingsprefs aan een andere stichting continuïteit kunnen worden overgedragen. De regel van offensief acting in concert brengt met zich mee dat de biedplicht niet ontlopen kan worden door een gedeelte van de aandelen aan een andere partij over te dragen. Defensief acting in concert zal niet van toepassing zijn op een stichting continuïteit: de biedplicht wordt ofwel van toepassing op de stichting, omdat niet langer aan de vrijstelling wordt voldaan, ofwel omdat sprake is van offensief acting in concert.