10.2.1 De registratiedatum zoals die in Nederland tot 1 juli 2010 gold

De voornaamste reden voor de invoering van de registratiedatum in de Nederlandse wetgeving was dat steeds meer beleggers bezwaren hadden tegen de blokkering van hun aandelen.1 Tot 15 december 1999 moest een aandeelhouder die vergaderrechten wilde uitoefenen in een beursvennootschap zijn bewijsstukken van aandeelhouderschap in bewaring geven bij een bank, waarna de overdracht van de aandelen door de bank werd geblokkeerd. Met name institutionele beleggers werden hierdoor in hun beleggingsvrijheid gehinderd.2Art. 2:119 BW maakte het mogelijk om op de aandelen die op de registratiedatum waren geregistreerd stemrecht uit te oefenen, zonder dat een overdracht van de aandelen tussen deze dag en de algemene vergadering dat stemrecht deed vervallen. Het artikel kende een facultatief karakter en bood bovendien de mogelijkheid om te differentiëren tussen aandelen.3 Voor genoteerde gewone aandelen werd in de praktijk een registratiedatum vastgesteld. Voor niet-genoteerde aandelen werd geen registratiedatum vastgesteld.