Einde inhoudsopgave
Re-integratie zieke werknemer (MSR nr. 66) 2014/1.4.3
1.4.3 Voorschriften voor interventies
mr.dr. G.A. Diebels, datum 24-09-2014
- Datum
24-09-2014
- Auteur
mr.dr. G.A. Diebels
- JCDI
JCDI:ADS575628:1
- Vakgebied(en)
Arbeidsrecht / Europees arbeidsrecht
Rechtswetenschap / Algemeen
Sociale zekerheid arbeidsongeschiktheid / Re-integratie
Arbeidsrecht / Arbeidsovereenkomstenrecht
Voetnoten
Voetnoten
SCP 2012, p.17-18, Naast aandacht voor de gezondheidsbeleving noemt SCP nog: ‘Een vierde kansrijke optie is thuis- en telewerk. Met name telewerk vanuit huis reduceert ziekteverzuim en stimuleert de arbeidsduur van arbeidsgehandicapten.’ Deze optie laat ik verder onbesproken.
Den Uijl signaleert dat positieve financiële prikkels nauwelijks iets bijdragen, dat één aanspreekpartner wel verschil maakt en dat het succes ook afhangt wie de re-integratie in een organisatie onder zijn hoede heeft. Een re-integratiespecialist of de afdeling personeelszaken doen goed werk, p.490.
Van Lierop’s conclusie is dat met name re-integratieinstrumenten gericht op de persoon (verhogen opleidingsniveau, re-integratie-plan, scholing) leiden tot succes bij re-integratie, p.174-175. Ik interpreteer dat zo dat het gaat om persoonsgebonden, omgevingsgebonden en bedrijfsgebonden factoren die worden gericht op de werknemer in plaats van op de werkgever. Koning trekt een andere conclusie. Hij stelt dat loonkostensubsidies bij re-integratie kunnen werken, maar dat het verhogen van het opleidingsniveau per saldo niet effectief is. Training van karaktereigenschappen als externe gerichtheid, zelfbewustzijn, emotionele stabiliteit, extraversie en openheid lijkt zinvoller. Zijn bevindingen betreffen werklozen in de bijstand, maar een zekere uitstraling naar re-integratie van arbeidsongeschikten acht ik aannemelijk, p.114-117.
Kamerstukken II 2004/05, 30 034, nr.3, p.47, waar een nog iets fijnmaziger onderverdeling is aangebracht: informatieplicht en medewerking aan controle, plichten ter voorkoming van ontstaan en bestaan van recht op uitkering, plichten gericht op vergroten van mogelijkheden tot het verrichten van arbeid en plichten gericht op de inschakeling in de arbeid.
Niet alle genoemde beïnvloedbare factoren lenen zich voor juridische vormgeving in de verhouding tussen werkgever en werknemer. Gezondheidsbeleving van werknemers of vooroordelen van werkgevers kunnen niet worden gevangen in rechten en plichten. Wat zijn dan wél juridisch relevante factoren voor doelmatige interventies bij re-integratie? Ik zie een vertaling in drie soorten voorschriften voor interventies:
a) controlevoorschriften
De intensiteit van verzuimbegeleiding en -controle lijkt een aanknopingspunt te bieden voor succesvolle re-integratie. Met intensivering zou het verzuim met enkele procenten te reduceren zijn.1 Daarnaast levert een goede organisatie van de re-integratie een belangrijke bijdrage.2 Controlevoorschriften regelen deze aspecten.
b) verzuimvoorschriften
Werk maken van genezing is een belangrijk deel van de verzuimvoorschriften. Hiermee wordt de oorzaak van uitval vanwege arbeidsongeschiktheid bestreden, wat uiteraard invloed heeft op een effectieve terugkeer op het werk.
c) re-integratievoorschriften
Behoud van de werkgeversrelatie is cruciaal voor succesvolle re-integratie van mensen met gezondheidsbeperkingen. Terugkeer naar de eigen werkgever biedt namelijk de grootste kans op succes. Re-integratievoorschriften zien daarop, bijvoorbeeld vanwege de verplichte volgorde van re-integratie (eerst gericht op de eigen werkgever, dan op een andere werkgever) of de waarborgen bij een re-integratie bij een andere werkgever (tweede spoor). Daarnaast lijken re-integratie-instrumenten die worden gericht op de werknemer succesvol te zijn (o.a. aanpassing werkplek).3 Ten slotte zeggen re-integratievoorschriften die de formele aspecten daarvan regelen iets over hoe goed de re-integratie is georganiseerd. Deze driedeling past ook bij de onderverdeling zoals die in de WIA wordt gehanteerd.4