10.5.3.4.1 Feiten en omstandigheden

In de zaak Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH tegen Hauptzollamt München1 gaf Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH in de periode 7 oktober 2009 tot en met 30 september 2010 opto-elektronische apparatuur ten invoer aan in Duitsland die zij aankocht van haar Japanse moedermaatschappij. Op de belastbare goederen werden invoertarieven toegepast van tussen de 1,4% en 6,7%. De interne verrekenprijs tussen de gelieerde Hamamatsu-entiteiten werd gebaseerd op de Residual Profit Split Method (restwinsttoerekeningsmethode) en overeengekomen in een bilaterale APA met de Duitse en Japanse belastingautoriteiten.2 De douanewaarde van de goederen werd vastgesteld op basis van de initiële verrekenprijs. Aan het einde van het boekjaar vond een neerwaartse retroactieve verrekenprijsaanpassing plaats en daaropvolgend diende Hamamatsu een teruggaafverzoek in bij de Duitse douaneautoriteiten met als argument dat dientengevolge ook de douanewaarde naar beneden bijgesteld diende te worden. Het teruggaafverzoek was niet uitgesplitst naar de afzonderlijke goederen. De Duitse douaneautoriteiten weigerden het teruggaafverzoek toe te kennen, waarna uiteindelijk het Hof van Justitie werd gevraagd of de douanewaarde kan worden gebaseerd op een initiële verrekenprijs die aan het einde van het jaar wordt aangepast, zonder dat op voorhand duidelijk is of sprake zal zijn van een opwaartse of neerwaartse verrekenprijsaanpassing.