6.6 Toelaatbaarheid onder verdragsrecht

Artikel 410a Sv biedt gelet op Nederlands recht aanzienlijk ruimte voor inhoudelijke en afgescheiden toegangsbeoordeling. De wetsgeschiedenis daargelaten, geeft de wettelijke verlofmaatstaf zelfs ruimte voor vrije toegangsbeoordeling. Uitgangspunt van de wetgever bij invoering van Wet stroomlijnen hoger beroep, en dus ook ten aanzien van dit inhoudelijke dan wel vrije verlofstelsel, was dat “het stelsel van rechtsmiddelen ook in strafzaken ruim binnen de marges van de internationale verplichtingen blijft”.1 Reeds bij invoering van het verlofstelsel werden echter juist vanuit dit perspectief kanttekeningen geplaatst bij artikel 410a Sv.2 In 2010, 2011 en 2014 is Nederland zowel op grond van het IVBPR als het EVRM ook daadwerkelijk voor de toepassing van het verlofstelsel terecht gewezen. De uitspraken stellen de vraag of artikel 410a Sv te veel ruimte voor verlofbeoordeling biedt pregnant aan de orde. Deze vraag wordt hieronder per verdragsrecht beantwoord. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat het recht op beroep van toepassing is op de strafzaken die onder het verlofstelsel vallen.3