2.4.2 Duurzaamheid als doel van re-integratie

Het doel van re-integratie moet de duurzame terugkeer van de werknemer in het arbeidsproces zijn; er zou geen genoegen moeten worden genomen met tijdelijke terugkeer. De werknemer die bevrediging of participatie zoekt in het -ondanks beperkingen- toch werken, zal die niet vinden als hij maar tijdelijk aan de slag kan, terwijl hij dat met zijn beperkingen wél langer zou kunnen. De werkgever die de arbeidsprestatie zoveel mogelijk wil laten herleven om zoveel mogelijk uit het contract met de werknemer te halen, is niet geholpen met een tijdelijke re-integratie. Het macro-effect van het beperken van beroep op de collectieve middelen wordt evenmin ten volle bereikt, als re-integratie maar tijdelijk plaats vindt en dat bevredigend zou worden gevonden.

Er zou kunnen worden gezegd dat gezien de ratio van re-integratie duurzaamheid een gegeven is; zo vanzelfsprekend dat dit doel niet in de definitie hoeft te worden opgenomen. Het UWV toetst bij de beoordeling van de re-integratie-inspanningen echter wel expliciet op de vraag of de werkhervatting structureel is. Zo niet, dan is er in beginsel geen sprake van een bevredigend re-integratieresultaat en bestaat mogelijk grond voor een loonsanctie.1 Het al dan niet voldoen aan het element ‘duurzaam’ kan daarmee rechtsgevolgen krijgen en moet daarom ook expliciet worden genoemd als doel. Het nastreven van een doel garandeert uiteraard niet het bereiken ervan. Maar als duurzaamheid niet als doel in de definitie wordt opgenomen, zou de lat voor re-integratie mogelijk te laag worden gelegd,2 waarmee de ratio van re-integratie niet voldoende zou worden gediend en waardoor een essentieel onderdeel zou missen.