Relativiteit, causaliteit en toerekening van schade (R&P nr. CA21) 2019/8.7:8.7 Meerwaarde ten opzichte van de andere grenzen

Relativiteit, causaliteit en toerekening van schade (R&P nr. CA21) 2019/8.7

8.7 Meerwaarde ten opzichte van de andere grenzen

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

427. Met de grens van de schade die niet beantwoordt aan het doel van de geschonden norm of van de toepasselijke kwalitatieve aansprakelijkheid kan in allerlei gevallen een redelijke begrenzing van aansprakelijkheid worden bereikt, die zich niet laat verkrijgen met de andere in hoofdstuk 9, 10 en 11 te behandelen grenzen. Onder omstandigheden laat zich namelijk betrekkelijk eenvoudig uit de wet of uit de overeenkomst afleiden wat het doel van de norm of van de kwalitatieve aansprakelijkheid is en kan zo tot een tamelijk duidelijke grens aan aansprakelijkheid worden gekomen die zich niet goed met de andere grenzen laat bereiken.

Te denken valt bijvoorbeeld aan de zaak Astrazeneca/Amicon.1 In deze zaak gaat het om het door zorgverzekeraars stimuleren van het door artsen voorschrijven van goedkopere, merkloze medicijnen in plaats van duurdere specialités. De handelwijze van de zorgverzekeraars is in strijd met regelgeving die beïnvloeding van artsen ter zake verbiedt. In drie instanties werd echter geoordeeld dat deze regelgeving niet strekt tot bescherming van de geneesmiddelenfabrikanten die door de handelwijze van de zorgverzekeraars schade lijden en daarom niet leidt tot aansprakelijkheid van deze zorgverzekeraars voor de schade van de geneesmiddelenfabrikanten. Naar ik meen kan deze begrenzing van aansprakelijkheid niet goed verkregen worden met de in de volgende drie hoofdstukken te behandelen grenzen.

Soms kan deze grens samenvallen met de andere drie in hoofdstuk 9, 10 en 11 te behandelen grenzen. In § 9.6, 10.5 en 11.5 geef ik hiervan voorbeelden.

428. Met name in het geval van tekortschieten in de nakoming van verplichtingen uit een overeenkomst is de in dit hoofdstuk behandelde grens wezenlijk. In vrijwel alle in § 8.5.3 besproken casus laat zich de aan de hand van het doel van de geschonden verplichting gevonden begrenzing van aansprakelijkheid niet met een van de drie andere grenzen bereiken. Soms kan de hier behandelde grens wel samenvallen met de in hoofdstuk 9 te behandelen grens van het rechtmatig alternatief.

Te denken valt aan de in nr. 419 besproken casus van de verongelukte skiër. De niet-aansprakelijkheid van de tekortschietende arts valt hier te bereiken door het doel van partijen bij de overeenkomst vast te stellen: dat doel is niet de skiër te beschermen tegen de gewone risico’s van het skiën. Ook kan men zeggen dat dezelfde schade meer in het algemeen evengoed bij onberispelijke uitvoering van de overeenkomst zou kunnen ontstaan en om die reden voor deze schade geen aansprakelijkheid dient te bestaan.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.