9.1 Inleiding

In paragraaf 2.4.3 heb ik de ontwikkeling van de uitgifte van gewone beschermingsaandelen geschetst. Doordat de uitgiftebevoegdheid niet langer ongeclausuleerd kon worden toegekend aan het vennootschapsbestuur, begonnen vennootschappen vanaf de jaren tachtig opties toe te kennen aan een bestaande bevriende relatie, veelal een bank. In navolging van de beleidslijn van de VvdE, werd vanaf het midden van de jaren tachtig gebruikgemaakt van een onafhankelijke stichting. Sinds die tijd wordt de beschermingsstructuur door middel van de uitgifte van beschermingsprefs altijd via een stichting opgezet. Deze stichting continuïteit en haar inrichting en functioneren staat in dit hoofdstuk centraal.

Paragraaf 9.2 gaat over de stichting en haar inrichting. In paragraaf 9.3 komt het bestuur van de stichting aan bod. In de paragrafen 9.4, 9.5 en 9.6 staat de taak van het stichtingsbestuur centraal. Paragraaf 9.7 gaat over de aansprakelijkheidsrisico’s van de stichtingsbestuurders. Ten slotte sta ik in paragraaf 9.8 stil bij de ontbinding van een stichting continuïteit. Net zoals de voorgaande hoofdstukken, wordt het hoofdstuk afgesloten met een samenvatting en conclusie. Aan het slot van dit hoofdstuk is een overzicht gevoegd van alle stichtingen continuïteit bij de Nederlandse AEX-, AMX- en AscX-vennootschappen.