7.9.1 Mogelijke interpretatieverschillen

475. De oneerlijkheidstoets leent zich, in al haar varianten, voor uiteenlopende interpretaties en toepassingen: te denken valt aan de professionele toewijding (is een gedragscode of is de goede trouw, mogelijk zelfs subjectief opgevat, bepalend?), de referentieconsument (wordt wel of niet strikt vastgehouden aan de Gut Springenheide consument?), het besluitcriterium (wordt er aansluiting gezocht bij een kwalitatieve of kwantitatieve benadering?) en de essentiële informatie (wordt er gekozen voor een objectieve of subjectieve dan wel strikte of ruime uitleg?). Behalve de inhoud van de normen zorgt mogelijk ook hun onduidelijke systematiek voor interpretatieverschillen. Nationale toezichthouders en rechters kunnen hun eigen stempel op de toets drukken. Aan het gebruik van open normen is een beoordelingsruimte inherent die nooit volledig kan worden ingeperkt.1 Dit neemt niet weg dat eenduidige gezichtspunten en voldoende voorbeelden interpretatieverschillen kunnen terugbrengen en de rechtszekerheid kunnen bevorderen. Op Europees niveau ontbreekt het veelal, ondanks de lijst en de Guidance van de Commissie (par. 7.9.5), aan duidelijke gezichtspunten en voorbeelden.