Parallelle procedures en misbruik van procesrecht onder de EEX-Verordening II (BPP nr. XVI) 2015/95:95 Italiaanse rechtsgang en art. 6 EVRM

Parallelle procedures en misbruik van procesrecht onder de EEX-Verordening II (BPP nr. XVI) 2015/95

95 Italiaanse rechtsgang en art. 6 EVRM

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Door Gasser is in de procedure naar voren gebracht dat de over het algemeen trage rechtsgang in Italië grond zou moeten zijn voor een uitzondering op de litispendentieregel. Opmerkelijk daarbij is dat Gasser deze stelling niet nader adstrueert door te verwijzen naar rechtspraak van het EHRM in gevallen waarin Italië is veroordeeld wegens overschrijding van de redelijke termijn. Italië is immers door het EHRM vele malen op de vingers getikt wegens schending van de redelijke termijn van art. 6 EVRM. De vertragingen in Italiaanse procedures waren dermate frequent en excessief dat het EHRM heeft vastgesteld dat kennelijk sprake is van een systematische schending van art. 6 EVRM:

‘The Court notes at the outset that Article 6 § 1 of the Convention imposes on the Contracting States the duty to organise their judicial systems in such a way that their courts can meet the requirements of this provision. (…) It points out, moreover, that the Committee of Ministers of the Council of Europe, in its Resolution DH (97) 336 of 11 July 1997 (Length of civil proceedings in Italy: supplementary measures of a general character), considered that “excessive delays in the administration of justice constitute an important danger, in particular for the respect of the rule of law”. The Court next draws attention to the fact that since 25 June 1987 (…) it has already delivered 65 judgments in which it has found violations of Article 6 § 1 in proceedings exceeding a “reasonable time” in the civil courts of the various regions of Italy. Similarly, under former Articles 31 and 32 of the Convention, more than 1,400 reports of the Commission resulted in resolutions by the Committee of Ministers finding Italy in breach of Article 6 of the Convention for the same reason. The frequency with which violations are found shows that there is an accumulation of identical breaches which are sufficiently numerous to amount not merely to isolated incidents. Such breaches reflect a continuing situation that has not yet been remedied and in respect of which litigants have no domestic remedy. This accumulation of breaches accordingly constitutes a practice that is incompatible with the Convention.’1

Bij de toetsing of het recht op berechting binnen een redelijke termijn geschonden is beoordeelt het EHRM in beginsel niet de manier waarop het nationale procesrecht is vormgegeven, maar vindt slechts een toets in het concrete geval plaats.2 In bovengenoemde uitspraak is echter het Italiaanse burgerlijk procesrecht als zodanig veroordeeld waarmee de gedachte zich opdringt dat er een kern van waarheid zit in de stelling dat de Italiaanse procesmolens notoir traag malen. Ook in de periode na de Gasser-uitspraak is Italië nog vele malen tot de orde geroepen.3

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.