De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer (Verzekeringsrecht) 2010/5.2.3.3:5.2.3.3 Nationale wetgeving en de territoriale dekking: algemeen

De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer (Verzekeringsrecht) 2010/5.2.3.3

5.2.3.3 Nationale wetgeving en de territoriale dekking: algemeen

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

De nationale wetgever kan verder gaan dan de Richtlijn voorschrijft. In een aantal landen is dat ook het geval.

Als voorbeeld diene Duitsland, waar § 1van de Kraftfahrzeug-Pflichtversicherungsverordnung Europadekking voorschrijft, waarbij voor wat betreft de lidstaten van de EER ook de niet tot Europa behorende gebieden moeten worden gedekt.

Bij deze buiten-Europese gebieden die tot de lidstaten behoren valt te denken aan Madeira en de Azoren (Portugal), de Canarische eilanden en Ceuta en Melilla (Spanje), Guadeloupe en Martinique, Frans Guyana en Réunion (Frankrijk). De Nederlandse Antillen en Aruba worden niet tot Nederland gerekend; de Wam is er niet van toepassing, evenmin als de Richtlijn. Zie hierna, paragraaf 5.23.4.

Het begrip Europa moet naar Duits recht in dit verband in geografische zin worden opgevat. Het gebergte de Oeral, de rivier de Oeral, de Kaspische Zee, het gebergte de Kaukasus, de Zwarte Zee, de Bosporus, de Zee van Marmara en de Dardanellen worden gezien als de Europees-Aziatische grens. Dit geografische begrip Europa betekent in het kader van de verplichte Duitse dekking, dat zij voor wat betreft landen die niet tot de EER behoren en die deels in Europa, deels in Azië liggen, zoals Turkije en de Russische Federatie, alleen het Europese deel behoeft te omvatten. Voor wat betreft Klein-Azië is de grens duidelijk: Zwarte Zee, Bosporus, Dardanellen, Zee van Marmara en de Middellandse Zee. Moeilijker is de grens van Europa in geografische zin naar het oosten te bepalen. Een gebergte als de Oeral biedt nu eenmaal minder houvast dan een kustlijn of een rivier.1

Voor zover Duitse verzekeraars aan hun verzekerden een groene kaart verstrekken die ook in Rusland en Turkije geldig is, is dit afgrenzingsprobleem echter van geen belang. De geldigheid van de groene kaart kan niet tot het Europese deel van een land worden beperkt, aldus een besluit van de Council of Bureaux in 1968 toen de vraag rees of een groene kaart alleen voor het Europese gedeelte van Turkije geldig kon zijn. Een groene kaart die geldig is in Turkije (of Rusland) 'dekt' ook schadegevallen in het niet-Europese gedeelte van deze landen.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.