XII.4.2.4 Het vorderingsstatuut

1184. Aanknoping bij het recht dat de vordering beheerst (het vorderingsstatuut). De hiervoor genoemde bezwaren zijn niet verbonden aan een aanknoping van de goederenrechtelijke aspecten van een internationale cessie bij het recht dat de te cederen vordering beheerst. Het vorderingsstatuut valt dan ook te prefereren boven aanknoping bij het land van de verblijfplaats van de cedent. De belangrijkste voordelen van het vorderingsstatuut zijn dat (i) alle bij de cessie betrokkenen – cedent, cessionaris, schuldenaar en derden – zich ter zake van de bepaling van hun rechtspositie slechts op een rechtsstelsel hoeven te richten en dat (ii) de goederenrechtelijke aspecten van de cessie en de derdenwerking door hetzelfde recht worden beheerst als de tegenwerpelijkheid van de cessie aan de schuldenaar, die op grond van art. 14 lid 2 Rome I eveneens door het vorderingsstatuut wordt beheerst.1

Niettemin kleven er aan het vorderingsstatuut ook belangrijke bezwaren. Deze komen aan het licht in geval van bulkcessies of globale cessies en in geval van de cessie van toekomstige vorderingen. Indien de te cederen vorderingenportefeuille bestaat uit vorderingen die door verschillende rechtsstelsels worden beheerst, dan zal aan de overdrachtsformaliteiten van al deze jurisdicties moeten worden voldaan, wil men er zeker van zijn dat elke vordering rechtsgeldig is overgedragen. Bovendien is een nauwkeurige due diligence vereist om vast te stellen welke vorderingen door welk rechtsstelsel worden beheerst. Een en ander kan tijdrovend zijn en tot een hoge administratieve belasting en kosten leiden.2 Wat betreft de cessie bij voorbaat van toekomstige vorderingen is het goed mogelijk dat ten tijde van de cessie nog niet met zekerheid kan worden vastgesteld wat het op de vordering toepasselijke recht zal zijn. Weliswaar hoeft dit in veel gevallen geen serieus probleem te zijn, aangezien de overeenkomsten die de cedent met zijn schuldenaren aangaat meestal door hetzelfde recht worden beheerst,3 maar dit hoeft niet altijd zo te zijn.4 Bovendien is het in bepaalde financiële transacties mogelijk dat de cedent de in de cessie betrokken vorderingen zelf weer heeft verkregen van verschillende andere cedenten (de oorspronkelijke originators van de vorderingen) afkomstig uit verschillende jurisdicties (denk bv. aan ‘cross-border, multi-seller securitisations’). In dat geval kan het niettemin wenselijk zijn dat de opvolgende cessie van de samengestelde portefeuille door hetzelfde recht wordt beheerst.