De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer
Einde inhoudsopgave
De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer (Verzekeringsrecht) 2010/4.7.2.7:4.7.2.7 Ongevallen in derde landen die bij het groenekaartstelsel zijn aangesloten
De weg naar schadevergoeding in het internationale gemotoriseerde verkeer (Verzekeringsrecht) 2010/4.7.2.7
4.7.2.7 Ongevallen in derde landen die bij het groenekaartstelsel zijn aangesloten
Documentgegevens:
mr. F.J. Blees, datum 29-04-2010
- Datum
29-04-2010
- Auteur
mr. F.J. Blees
- JCDI
JCDI:ADS400656:1
- Vakgebied(en)
Verzekeringsrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Zie in dit kader voor Nederland de AMvB ex art. 3 lid 3 Wam (Besluit van 23 november 1972, Stb. 618, tot uitvoering van art. 3 lid 3 Wet aansprakelijkheidverzekering motorrijtuigen (aanwijzing van landen en gebieden), zoals dit besluit laatstelijk is gewijzigd bij Besluit van 16 oktober 2007, Stb. 400).
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Het bijzondere geval dat het ongeval plaatsvindt in een derde, bij het groenekaartstelsel aangesloten land verdient nog enige nadere aandacht.
Voorwaarden voor toegang tot de schaderegelaar in deze situatie zijn, evenals bij ongevallen in lidstaten, dat de benadeelde woonachtig is in een lidstaat en dat het aansprakelijke voertuig gewoonlijk gestald en verzekerd is in een lidstaat, niet zijnde die van de woonplaats van benadeelde.
'Verzekerd' betekent in dit verband niet alleen dat er een polis moet zijn, maar bovendien dat de verzekerde dekking moet hebben in het betrokken derde land. Overweging 9 bij de 4e Richtlijn maakte duidelijk dat de Richtlijn niet bedoelde het gebied van de verplichte dekking uit te breiden. Merkwaardig genoeg is deze overweging niet terug te vinden in de overwegingen bij de Richtlijn van 2009. Nu de codificatie van de richtlijnen geen inhoudelijke wijziging mag meebrengen, houd ik het ervoor dat dit op een omissie berust en dat de Richtlijn geen uitbreiding van het gebied van de verplichte geografische dekking beoogt.
Verzekeraars zijn over het algemeen niet verplicht dekking te verlenen buiten de EER, hoewel een dergelijke verplichting wel uit nationale wetgeving kan voortvloeien.
Voor wat betreft de Nederlandse situatie geldt dat Nederlandse Wam-verzekeraars vrij zijn om hun dekking niet uit te breiden tot andere landen dan die genoemd in de AMvB ex art. 3 lid 3 Wam. Het betreft hier de lidstaten van de EER, alsmede Andorra, Kroatië en Zwitserland.1
Zie voor de vraag welke territoriale dekking op grond van de Richtlijn verplicht is, uitvoeriger paragraaf 5.2.3. In Duitsland is de verplichte territoriale dekking ruimer dan op grond van de EUwetgeving verplicht is. De Duitse polis moet Europadekking verlenen. Zie § 1KfzPflVV en hierna, par. 5.233.
Voor zover het ongeval in Andorra, Kroatië of Zwitserland plaatsvindt en veroorzaakt is door een gewoonlijk in een lidstaat gestald voertuig, zal aan de voorwaarde dat de verzekeringsovereenkomst daar dekking moet geven gewoonlijk zijn voldaan, omdat de verzekeraars uit de lidstaten daar dekking geven in het kader van de Multilateral Agreement. Zie nader paragraaf 5.23. Zie voorts voor de vraag wat de positie van de benadeelde is als een voertuig dat gewoonlijk in een van deze landen gestald is, niet verzekerd blijkt te zijn paragraaf 4.8.43.