5.4.4.0 Introductie

Uit het bovenstaande blijkt dat hoe de indemniteitsprocedure ook wordt vormgegeven, zij tamelijk problematisch blijft. Wie de juridische functie van de procedure voorop stelt, moet concluderen dat daarvan weinig over is. Het instrument wekt nu eenmaal juridische verwachtingen die het niet kan waarmaken. Daar komt bij dat het instrument — voor zover het nog juridisch van belang is wellicht in handen is gelegd van het verkeerde orgaan. Hoewel hij zich kan verenigen met de indemniteitsprocedure, geeft ook Engels aan dat het feit dat de raad een politiek orgaan bij uitstek is, ervoor zorgt dat het wel eens te naïef zou kunnen zijn "om te veronderstellen dat in de praktijk van het openbaar bestuur een strikt onderscheid tussen juridische toetsing en politieke oordeelsvorming gerealiseerd zou kunnen worden".1 Vermenging van juridische en politieke argumenten lijkt daarmee onvermijdelijk.

Concluderend dat vermenging van het recht met de politiek niet alleen onwenselijk (Broeksteeg en Warmelink), maar ook onvermijdelijk (Engels) is, moet wellicht onder ogen gezien worden dat de indemniteitsprocedure — toch in eerste instantie een juridisch instrument — uiteindelijk geen goed idee is gebleken. De enige consequentie van die opvatting lijkt te zijn dat de indemniteitsprocedure beter kan worden afgeschaft.