Waarderingsvragen in het ondernemings- en insolventierecht (O&R nr. 107) 2019/8.6:8.6 Samenvatting

Waarderingsvragen in het ondernemings- en insolventierecht (O&R nr. 107) 2019/8.6

8.6 Samenvatting

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

In dit hoofdstuk ben ik ingegaan op de omschrijvingen van waarde zoals die voor aandelenwaardering binnen het enquêterecht, de geschillen- en blokkeringsregeling, de uitkoopprocedure, de Interventiewet en bij een afsplitsing worden gebruikt. In de wet, literatuur, rechtspraak en waarde ringsrapporten uit de herstructureringspraktijk worden veel verschillende termen gehanteerd. Verschillende situaties kunnen leiden tot een verschillende benadering van de waardering van (aandelen in) een onderneming, maar de wisselende terminologie kan zorgen voor miscommunicatie tussen juristen onderling en ook met economen. Om structuur aan te brengen in de uitwerking van de waarderingsopdracht, stel ik het volgende waarderingskader voor:

1.

Bepalen van de waarderingscontext: value in exchange (ruilwaarde) of value in use (gebruikswaarde). Value in use betreft bij aandelenwaardering de stand alone waarde voor de huidige aandeelhouder(s). Value in exchange gaat uit van een transactie, waarbij een analyse van de mogelijke kopers, de waarschijnlijkheid dat deze partijen gaan kopen, de value in use voor deze mogelijke kopers en de schatting van het onderhandelingsresultaat wordt gemaakt. Bij deze schatting kan onderscheid worden gemaakt tussen de fair (market) value (willing buyer) en de waarde in het economische verkeer (hoogstbiedende gegadigde).

2.

Bepalen van een waardebegrip: dit zal waarschijnlijk het financieel-economisch waardebegrip (de economische waarde) zijn (in tegenstelling tot het waardebegrip uit de financiële accounting).

3.

Bepalen van een waarderingsmethode(n) die past bij het gekozen waardebegrip. De gekozen waarderingsmethode en variabelen vragen om een nauwkeurige onderbouwing en toelichting.

4.

Bepalen van overige factoren. Bijvoorbeeld: toepassing van bepaalde premies of kortingen, rekening houden met contractuele of statutaire aanwijzingen, de peildatum enzovoort.

De instructies moeten met name zien op de onderdelen 1 en 4; de onderdelen 2 en 3 moeten aan de waarderingsdeskundige worden gelaten. Om tot een gedegen afstemming te komen, kan de rechter zijn waarderingsopdracht of -instructie in concept aan de deskundige(n) voorleggen, zodat in overleg de waarderingsopdracht wordt geformuleerd. Door in de waarderingsopdracht bovenstaande onderdelen te benoemen, wordt de waardering van (aandelen in) een onderneming op een consistente wijze behandeld. Door het consequent benoemen en toelichten van de in dit kader te maken keuzes wordt transparantie en inzicht voor alle belanghebbenden bereikt. Als de waarderingsdeskundige van bepaalde uitgangspunten moet uitgaan, kan de rechter hierover instructies geven. Ten slotte geldt: “valuation gathers its meaning in a particular situation from the purpose for which the valuation is being made”.1

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.