Hoofdstuk 5 Buitenlandse groepsmaatschappijen

In geval van een internationaal concern, waaronder ik versta een concern bestaande uit overeenkomstig het recht van ten minste twee verschillende (lid)staten opgerichte groepsmaatschappijen, dringt de vraag zich op of en, zo ja, in hoeverre zulks juridische consequenties heeft voor de toepassing van het Nederlandse enquêterecht met betrekking tot de buitenlandse groepsmaatschappijen. Daarop zal in het hiernavolgende worden ingegaan, en wel als volgt. Allereerst bespreek ik het formele (commune) IPR. In dat kader komt de vraag aan de orde of de Ondernemingskamer bevoegd is van een concerngenotenenquêteverzoek voor zover dat (mede) ziet op een of meer in andere (lid)staten (statutair) zetelende groepsmaatschappijen, kennis te nemen (‘rechtsmacht’, ‘(internationale) bevoegdheid’ of ‘jurisdictie’ genoemd).1 Hierbij maak ik een onderscheid tussen het baseren van bevoegdheid op een (voor Nederland geldend) verdrag of een EU-Verordening en (ii) het commune, Nederlandse bevoegdheidsrecht als neergelegd in art. 1-14 Rv. Vervolgens stap ik over op een bespreking van het materiële commune IPR (ook wel het commune ‘conflictenrecht’, ‘collisierecht’ of ‘verwijzingsrecht’ genoemd) als verankerd in Boek 10 BW.2 In dat verband komen aan bod de vraag naar het toepasselijke recht en het toepassingsbereik van het Nederlandse enquêterecht.