5.6.2.1 De personen die toegang kunnen verkrijgen

De inspecteur heeft van oudsher de bevoegdheid tot het verkrijgen van toegang tot gebouwen en gronden. Die bevoegdheid vloeit voort uit de omstandigheid dat dit noodzakelijk is voor het vaststellen van de belastinggrondslag.1 De inspecteur kan ook andere deskundigen meenemen naar de locatie voor het uitvoeren van – al dan niet zelfstandig – onderzoek.2 De staatssecretaris licht de bevoegdheid tot het verlenen van toegang aan dergelijke personen als volgt toe. ‘Onder omstandigheden kan de toegang ook worden gevraagd voor deskundigen die geen ambtenaar zijn. Te denken valt aan het inschakelen van bouwkundigen en makelaars voor de taxatie van onroerend goed.3

De staatssecretaris merkt wel op dat de Belastingdienst terughoudend moet zijn met het gebruik van deze deskundigen.4 In de – schaarse jurisprudentie – wordt bevestigd dat de inspecteur soms deskundigen meeneemt.5 De inspecteur kan zelf bepalen of hij zich laat vergezellen door een deskundige. Hij hoeft ‘niet ten genoegen van belanghebbende te motiveren waarom het noodzakelijk was om meer dan één deskundige toegang te geven tot het gebouw.’6 De deskundige kan ook zonder aanwezigheid van een inspecteur het gebouw of de grond, na verleende toegang, betreden (art. 50 lid 1 AWR, eerste volzin).7

Ook de toezichthouder heeft het recht op toegang tot gebouwen en gronden. Hij hoeft geen ambtenaar te zijn, maar moet wel een machtiging hebben. Ook heeft hij de bevoegdheid zich te laten vergezellen (zie par. 4.3). Voor beiden geldt dat het redelijkerwijs noodzakelijk moet zijn voor de taakuitoefening.