10.3.10 Verrekenprijsdocumentatie

Het BEPS-rapport inzake Actiepunt 13 over richtlijnen rond verrekenprijsdocumentatie en land-per-land rapportering, heeft geleid tot een standaardisering van verrekenprijsdocumentatie. Er wordt voor de structuur van de verrekenprijsdocumentatie uitgegaan van een zogenoemde drietrapsaanpak bestaande uit een groepsdossier (masterfile), lokaal dossier (local file) en land-per-land rapportering (Country-by-Country Report).1 De masterfile bevat op gestandaardiseerde wijze een overzicht van de organisatorische structuur, immateriële activa, intragroepsfinancieringsactviteiten en de financiële en belastingpositie van een multinationale onderneming alsook een beschrijving van de bedrijfstak(ken) van de multinationale onderneming.2 De local file bevat gedetailleerdere informatie over de (intragroeps)transacties van de lokale belastingplichtige. Het vormt daarmee een aanvulling op de masterfile en helpt bij de vaststelling of de multinationale onderneming in het desbetreffende land voldaan heeft aan het arm’s length-beginsel.3 Het Country-by-Country Report omvat informatie over de allocatie van inkomsten, economische activiteiten en belastingen per land in een voorgeschreven format. Het moet met name belastingautoriteiten helpen bij het verrichten van verrekenprijsanalyses en het adresseren van het risico op grondslaguitholling en belastingontwijking.4 Een nadere toelichting op en overzicht van de gegevens die in de masterfile, local file en het Country-by-Country Report opgenomen moeten worden, zijn terug te vinden in respectievelijk bijlagen I, II en III van hoofdstuk 5 van de OESO-richtlijnen.

Voor de vaststelling van de douanewaarde is het noodzakelijk dat op verzoek kan worden aangetoond dat de prijs niet door de verbondenheid van partijen is beïnvloed. Het is in dat kader noodzakelijk dat de documentatie inzicht geeft in: i) op welke wijze de koper en verkoper hun commerciële relatie hebben georganiseerd, en ii) op welke wijze de prijs is vastgesteld. In welke documentatie deze informatie vervat moet zijn, wordt niet naar voren gebracht. Dat roept de vraag op in hoeverre verrekenprijsdocumentatie gebruikt kan worden. In het bijzonder de masterfile en local file bevatten relevante informatie die inzicht kunnen geven op voornoemde vragen. De masterfile geeft namelijk op groepsniveau inzicht in onder andere de organisatorische structuur, de verrichte activiteiten, intragroepsfinanciering en de financiële en belastingpositie van de multinationale onderneming. De local file biedt in meer detail inzicht in de functies, risico’s en activa van de lokale belastingplichtige, een diepgaande beschrijving van de intragroepstransacties (productomschrijving, hoeveelheden) en andere betalingsstromen. Dat laatste kan relevant zijn om te identificeren of en zo welke prijselementen naast de betaalde of te betalen prijs voor de ingevoerde goederen in aanmerking moeten worden genomen voor de vaststelling van de douanewaarde (hoofdstuk 11). De Country-by-Country-rapporten lijken mij in dit kader minder relevant, omdat de daarin opgenomen informatie over bijvoorbeeld de behandeling van filialenen vaste inrichtingen, verschuldigde belastingen, geaccumuleerde winsten en het aantal werknemers in mindere mate van betekenis is voor het aantonen dat geen sprake is van prijsbeïnvloeding. Verrekenprijsdocumentatie kan in mijn optiek dus een belangrijke rol spelen bij het aantonen dat de prijs niet is beïnvloed door de verbondenheid van partijen.5

Naast het opmaken van verrekenprijsdocumentatie kan een belastingplichtige een vaststellingsovereenkomst (Advance Pricing Agreement (APA)) sluiten met de belastingautoriteiten van één of meer jurisdicties waarbij de belastingplichtige vooraf zekerheid verkrijgt over de vaststelling van een zakelijke interne verrekenprijs of een verrekenprijsmethode voor de vaststelling van een zakelijke interne verrekenprijs voor grensoverschrijdende gelieerde transacties.6 Een bilaterale of multilaterale APA is een APA gesloten tussen de belastingplichtige en twee respectievelijk meer dan twee belastingautoriteiten. Een APA geeft dus zekerheid aan de belastingplichtige dat de wijze waarop zijn interne verrekenprijzen tot stand komen zakelijk zijn. Dat vormt in mijn optiek een aanwijzing dat de gehanteerde prijzen niet door de verbondenheid van partijen zijn beïnvloed en dus gehanteerd kunnen worden als transactiewaarde van de ingevoerde goederen. Wel zal er een ‘vertaalslag’ moeten worden gemaakt om de informatie-elementen in de APA te kunnen gebruiken voor douanewaardedoeleinden. Deze ‘vertaalslag’ is nodig om de verschillen tussen de wijze waarop interne verrekenprijzen tot stand komen en de wijze waarop de douanewaarde wordt vastgesteld te overbruggen. Ik wijs daarbij in het bijzonder op de verschillen zoals benoemd bij de bespreking van de verrekenprijsmethoden in onderdeel 10.3.6. In dat kader zou het wenselijk zijn als bij de totstandkoming van een APA sprake is van een driehoeksoverleg, waarbij naast de belastingautoriteiten en de belastingplichtige ook de douaneautoriteiten aansluiten. De op basis van dit driehoeksoverleg overeengekomen APA geeft de belastingplichtige zekerheid dat de interne verrekenprijs en douanewaarde zakelijk zijn vastgesteld. In Canada en Zuid-Korea is het reeds mogelijk om dergelijke APA’s af te sluiten (onderdelen 10.4.3.2 respectievelijk 10.4.3.4). Ik kom hier nader op terug in onderdeel 10.7.3.