4.4.4 Taak van OK-commissarissen

De Ondernemingskamer kan een OK-commissaris benoemen, bijvoorbeeld wanneer er een conflict is tussen het bestuur en de raad van commissarissen, een geschil bestaat tussen het bestuur en enkele grootaandeelhouders, of er strijd is binnen een orgaan van de rechtspersoon, waardoor besluitvorming onmogelijk is geworden en de continuïteit van de rechtspersoon in gevaar is. Ook onbehoorlijke taakvervulling door het bestuur of de raad van commissarissen kan aan de benoeming van een OK-commissaris ten grondslag liggen.1 Volgens Olden lijkt de Ondernemingskamer vooral over te gaan tot de benoeming van een of meer OK-commissarissen wanneer het beleid en de gang van zaken niet structureel ongezond zijn, maar een bepaald deelbelang in de verdrukking dreigt te komen, een patstelling bestaat, of waarin aan conflictmanagement moet worden gedaan.2

Evengoed als de taak van een OK-bestuurder gelijk is aan de taak van een gewone bestuurder, wordt in de literatuur algemeen aangenomen dat de taak van een OK-commissaris gelijk is aan de taak van een gewone commissaris: hij is een volwaardig commissaris.3 Aan een OK-commissaris komen ook alle door de wet en statuten aan een gewone commissaris toegekende bevoegdheden toe (par. 4.4.2). De Ondernemingskamer kan die bevoegdheden wel uitbreiden, met bijvoorbeeld een doorslaggevende of beslissende stem in de raad van commissarissen, de one-tier board of het bestuur.4

Regelmatig kleurt de Ondernemingskamer de taak van de OK-commissaris nader in, en beschrijft zij wat tot diens taak behoort. Vaak formuleert de Ondernemingskamer dan een vrij algemene taak zoals het beproeven van een minnelijke regeling.5 In enkele gevallen geeft de Ondernemingskamer een meer specifieke taak of suggestie voor de taakuitoefening van een OK-commissaris mee (par. 5.2.7.16). Regelmatig ligt de specifieke taak van de OK-commissaris op het terrein van de informatieverstrekking binnen de rechtspersoon. Zo kreeg de OK-commissaris in Novero de specifieke taak toe te zien op het functioneren van het bestuur, waaronder de communicatie tussen de bestuurders en op het verstrekken van informatie aan een van beide bestuurders en aan een aandeelhouder. Verder kon de OK-commissaris bepalen dat bestuursvergaderingen en aandeelhoudersvergaderingen plaatsvinden onder zijn voorzitterschap en op een door hem te bepalen wijze en locatie. Tevens kon hij bindend beslissen inzake geschillen tussen partijen over de vraag of een te nemen besluit moet worden aangemerkt als een board reserved matter en over de vraag of, in welke mate en op welke wijze informatie moet worden verschaft.6 In Steltix Nederland overwoog de Ondernemingskamer dat de OK-commissaris (tevens OK-beheerder) erop zal dienen toe te zien dat de besluitvorming binnen de rechtspersoon plaatsvindt met inachtneming van hetgeen de wet, de statuten en de vennootschappelijke redelijkheid en billijkheid vergen.7 In NIBO overwoog de Ondernemingskamer dat de te benoemen commissarissen het mede tot hun taak zullen mogen rekenen erop toe te zien dat de rechtspersoon bij zijn besluitvorming op behoorlijke wijze rekening houdt met de – op zichzelf gerechtvaardigde – belangen van enkele (rechts)personen die door de verzoekende aandeelhouder worden gerepresenteerd.8