Bundeling van omgevingsrecht (R&P nr. SB5) 2012/3.4.5.4:3.4.5.4 Europese richtlijnen en verordeningen

Bundeling van omgevingsrecht (R&P nr. SB5) 2012/3.4.5.4

3.4.5.4 Europese richtlijnen en verordeningen

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Als voorbeeld van een wetssystematisch tekort als gevolg van het gebruik van het typisch juridisch ordeningscriterium van verwijzing naar Europese richtlijnen en verordeningen heb ik artikel 12.20 Wm genoemd.1

De verwijzing naar een richtlijn2 acht ik in beginsel wetssystematisch niet verdedigbaar, aangezien de gebruiker daardoor een extra wetssysteem moet raadplegen om zijn rechten en verplichtingen te kunnen kennen. Dat lijkt een voordeel, met name als richtlijnen vaak veranderen. Dan kan de wetgever door middel van een dynamische verwijzing ervoor zorgen dat het verwijzende nationale wetssysteem niet behoeft te worden veranderd. Dat is echter met name een voordeel voor de wetgever. De gebruiker wordt door deze wetgevingstechniek niet alleen gedwongen om voor het kennen van zijn rechten en plichten meer wetssystemen te raadplegen, hij dient er zich ook elke keer dat hij de verwijzing leest van te vergewissen of de richtlijn waarnaar wordt verwezen inmiddels niet is gewijzigd. In het hierna gegeven voorbeeld is de gebruiker bovendien gedwongen de Staatscourant te raadplegen om te weten te komen of er een ministerieel besluit geldt.

Als voorbeeld noem ik artikel 1.1 lid 4 Wabo: Een wijziging van bijlage 1 bij richtlijn nr. 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PbEU L 24) gaat voor de toepassing van de in het eerste lid gegeven omschrijving van gpbv-installatie' gelden met ingang van de dag waarop aan de betrokken wijzigingsrichtlijn uitvoering moet zijn gegeven, tenzij bij ministerieel besluit, dat in de Staatscourant wordt bekendgemaakt, een ander tijdstip wordt vastgesteld.

Als het gaat om een verwijzing naar een richtlijn, kan de wetgever een einde maken aan het wetssystematische tekort door de regelingen waarnaar wordt verwezen op te nemen in het - dan overigens niet meer - verwijzende wetssysteem. Daardoor kunnen gebruikers hun rechten en verplichtingen in hetzelfde wetssysteem lezen. Vermelding verdient overigens wel, dat de regels waarnaar wordt verwezen tamelijk ingewikkeld en omvangrijk kunnen zijn, zodat de wetgever omwille van de kenbaarheid waarschijnlijk niet zal kunnen ontkomen aan gelede normstelling of een bijlage bij de Wet milieubeheer.3

Een uitzondering moet worden gemaakt voor een verwijzing naar een Europese verordening. Verordeningen zijn volgens artikel 249 EG immers maatregelen met een algemene strekking die verbindend zijn in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Richtlijnen moeten in nationale wetssystemen worden omgezet. Voor verordeningen geldt dat zij niet in nationale wetssystemen mogen worden omgezet. Verordeningen dienen als verordening plaats te nemen in de rechtsorde van lidstaten. Lidstaten mogen of moeten wel uitvoeringsmaatregelen nemen op grond

van de verordening, als die daarin voorziet.4 Als een verwijzing naar een verordening derhalve noodzakelijk is, acht ik zulks verdedigbaar.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.