Mededinging en verzekering (R&P nr. VR8) 2019/5.3.1:5.3.1 Aanleiding voor de bestaande zelfregulering

Mededinging en verzekering (R&P nr. VR8) 2019/5.3.1

5.3.1 Aanleiding voor de bestaande zelfregulering

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Voor een goed begrip van de zelfregulering is het noodzakelijk kort de context te schetsen. Vanuit de Europese federatie van het verzekeringsintermediair, de Bipar, zijn zelfregulerende beginselen/normen opgesteld voor het plaatsen van een risico door een makelaar bij meerdere verzekeraars. Deze ‘Bipar High Level Principles for the placement of a risk with multiple insurers’ (hierna: de ‘Bipar regels’) zijn opgesteld naar aanleiding van het sectorale mededingingsrechtelijke onderzoek van de Europese Commissie in 2007, waarbij de uitkomst onder meer was dat er mogelijk mededingingsbeperkende gedragingen plaatsvonden in de zakelijke verzekeringssector.1 De zelfregulering is tevens een direct gevolg van een kritische opmerking van destijds Eurocommissaris Kroes die sprak over: ‘some alarming practices in the subscription market.’ Dit leidde tot proactief handelen van de Bipar waarbij heel nadrukkelijk ook de Best Terms and Conditions (BTC) clausulering als absoluut verboden werd bestempeld.2 Deze BTC clausulering is al daarvoor onderwerp van kritiek van de makelaars geweest en na het tot stand komen van de Bipar regels lijkt deze clausule niet meer gehanteerd te worden, althans in de Nederlandse markt. Een van de punten waar de Commissie toen kritiek op uitte was het afstemmen van premie en voorwaarden bij het plaatsingsproces in coassurantie.3 Zo stelde de Commissie in haar eindverslag:

‘Zij [de Commissie, GTB] is echter van mening dat de sector, in het licht van haar bevindingen, de betrokken praktijken kritisch zou moeten onderzoeken. Zij zal in dit proces een actieve rol spelen, zonder evenwel af te stappen van het beginsel dat de marktdeelnemers zelf de legitimiteit van hun marktpraktijken moeten beoordelen in het licht van de toepasselijke wetgeving. De Commissie benadrukt dat haar opmerkingen [over harmonisatie van premieniveau tussen verzekeraars, GTB] slechts betrekking hebben op aspecten van bepaalde zakelijke praktijken die in het kader van de tweestapsinschrijvingsprocedure voorkomen doch die zij niet essentieel acht voor de werking van die procedure, en nog minder voor de werking van de markt als geheel. Zij verzoekt voorts de klanten van zakelijke verzekeringen en herverzekering, die gewoonlijk op basis van inschrijving worden aangegaan, zich bewust te zijn van de mogelijkheid dat deze verzekeringen worden afgesloten tegen voorwaarden die geen geharmoniseerde premies omvatten, en zich ervan te vergewissen dat deze mogelijkheid in alle relevante gevallen door risicobeheerders en makelaars uitvoerig wordt onderzocht.’4

De nadien tot stand gekomen Bipar regels zijn bedoeld om de transparantie van het plaatsingsproces (voor de klant) en de toezichthouder te vergroten. De Bipar regels zijn het eindresultaat van een uitvoerig overleg tussen vertegenwoordigers van intermediairs uit verschillende landen waarbij de definitieve tekst ook aan de vertegenwoordigers van de Europese Commissie ter inzage is gegeven.5 Ook het CEA (Comité Européen des Assurances), het huidige Insurance Europe (de overkoepelende organisatie van verzekeraars), heeft de ‘Bipar regels’ onderschreven.

In de volgende paragraaf zal ik stilstaan bij de tekst van de Bipar regels en daar vervolgens enige kanttekeningen bij plaatsen.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.