Einde inhoudsopgave
Voorlichting door de Belastingdienst in rechtsstatelijke context (FM nr. 177) 2022/2.5.2.1
2.5.2.1 Aan voorlichting te stellen kwaliteitseisen
Mr. dr. T.A. Cramwinckel, datum 29-07-2022
- Datum
29-07-2022
- Auteur
Mr. dr. T.A. Cramwinckel
- JCDI
JCDI:ADS661470:1
- Vakgebied(en)
Fiscaal bestuursrecht / Algemene rechtsbeginselen en abbb
Belastingrecht algemeen / Algemeen
Belastingrecht algemeen / Organisatie Belastingdienst
Voetnoten
Voetnoten
Over door de Belastingdienst gestelde kwaliteitseisen zie paragraaf 3.3.2.
Vgl. over informatieverstrekking door de Belastingdienst de redactie in het commentaar bij Nationale ombudsman 22 januari 2010, nr. 2010/009, V-N 2010/10.4: ‘Uiteraard moet de informatieverstrekking voldoende, volledig en juist zijn en moet de burger op de informatie kunnen vertrouwen.’
Feteris 2007, p. 68-69. Zie over het inherente bestaan van kwaliteitsnormen uitgebreider in Van de Sande 2019, p. 87-88.
Vgl. de Strategie van de Belastingdienst, waaruit o.a. volgt dat de Belastingdienst ‘burgers en bedrijven effectief informeert over hun rechten en plichten’ (paragraaf 2.3.3.3).
In de fiscale rechtspraak, literatuur of de belastingwet bestaat geen ‘panklaar lijstje’ met juridische kwaliteitseisen ten aanzien van voorlichting door de Belastingdienst.1 Tegelijkertijd heb ik in de literatuur geen auteur kunnen vinden die bepleit dat de Belastingdienst niet goede voorlichting hoeft te geven. Dat de Belastingdienst goede voorlichting hoort te verstrekken kan dus als onomstreden worden beschouwd.2
Voor het bestaan van kwaliteitsnormen is een logische, communicatieve verklaring. ‘Onbegrijpelijke communicatie is geen communicatie’, aldus Feteris.3 Gebruik van taal als middel voor communicatie veronderstelt dat dit middel ‘goed’ wordt gebruikt. Kwaliteit is onlosmakelijk verbonden met het doel van communicatie (paragraaf 2.5.1): de voorlichter wil iets bereiken – zoals een geïnformeerde burger – en dat slaagt niet als die burger de informatie niet begrijpt of als de informatie niet klopt.4 Een en ander betekent voor het belastingrecht: op het moment dat de Belastingdienst voorlichting geeft, moet die voorlichting inherent van een bepaalde kwaliteit zijn.