7.5.1 Formele betrokkenheid onaangetast

De formele bevoegdheidsverdeling tussen het Europees en nationaal niveau is met de centralisering van het toezicht op nationaal economisch en budgettair beleid niet veranderd. De beslissingen genomen in Europees verband die raken aan de nationale bevoegdheden komen immers tot stand in de vorm van soft law. Het is bovendien een nationale bevoegdheid om de begroting en de nationale programma’s op te stellen en vast te stellen volgens de nationale procedures met het oog op de Europese begrotingsregels en de EU-brede doelen.

De nationale constitutionele verhoudingen bepalen de wijze waarop het parlement betrokken is bij de begroting en de nationale rapportages. Volgens deze verhoudingen heeft het parlement de laatste stem over de autorisatie, allocatie en controle van de gelden, door middel van de goedkeuring van de begroting bij wet (artikel 105 lid 1 Grondwet) en de controle en verantwoording die achteraf plaatsvindt (artikel 105 lid 3 Grondwet). Deze bevoegdheden worden formeel niet aangetast door het Europees economisch bestuur.

Pas wanneer de Commissie en de Raad juridisch bindende beslissingen zouden kunnen nemen over de besteding van de middelen en de begroting, zou dit raken aan de formele betrokkenheid van het parlement bij de besluitvorming over de begroting. Het parlement heeft dan immers de jure niet meer de laatste stem over de verdeling van de middelen, terwijl deze nog wel op nationaal niveau worden opgebracht. De facto lijkt dit in zekere zin al het geval te zijn als een lidstaat onderworpen is aan een macro-economisch aanpassingsprogramma en het financiële steun ontvangt uit het ESM.