8.3.2 Ontvankelijkheid

515. Een achtergestelde schuldeiser is een van de schuldeisers in het faillissement. De curator is dus mede aangesteld ter behartiging van zijn belangen. Daarom kan ook een achtergestelde schuldeiser de controlebevoegdheid van artikel 69 Fw uitoefenen. Dat geldt ook als de achterstelling de juniorvordering tot een vordering onder opschortende voorwaarde maakt.1

Een schuldeiser kan ook ontvankelijk zijn in zijn verzoek als er voor hem geen uitkering te verwachten is uit het faillissement.2 Van dat persoonlijke belang moet worden geabstraheerd. Ook schuldeisers die op het moment van indiening van het verzoek geen uitkering uit de boedel kunnen verwachten behoren immers tot de schuldeisers in wier belang de curator is aangesteld. Sterker nog, juist deze schuldeisers hebben bij uitstek belang bij een ‘richtig beheer’ van de boedel, omdat voor hen het verhaal van hun vordering op het spel staat.3 Daarom moeten juist deze schuldeisers controle op de curator kunnen uitoefenen.

De ontvankelijkheid van een schuldeiser die geen uitkering kan verwachten geeft hem geen onredelijke invloed op de afwikkeling van het faillissement omdat een ontvankelijk verzoek vervolgens nog inhoudelijk moet worden beoordeeld. Het verzoek wordt alleen toegewezen als dat bijdraagt aan de correcte afwikkeling van het faillissement.

Veel verzoeken op grond van artikel 69 Fw worden afgewezen omdat zij niet zijn gestoeld op een belang van de schuldeiser in zijn hoedanigheid van schuldeiser, maar op een ander eigen belang van de betreffende schuldeiser, bijvoorbeeld als wederpartij van de curator in een procedure.4 Dat kan ook spelen bij een verzoek gedaan door een achtergestelde schuldeiser, maar de achterstelling beïnvloedt die vraag niet. Bij de beoordeling of het verzoek de schuldeisersbelangen betreft is het niet relevant of zijn vordering is achtergesteld. De achterstelling heeft immers geen effect op de scheiding tussen schuldeisersbelangen en andere belangen van de verzoeker.